Аль-Анбия сүрәсе — Аять 109

Кайбер сүзләрнең мәгънәләре:

• تولوا — кире кайту, борылу, иманнан баш тарту.
• آذنتكم — сезне хәбәрдар иттем, белдердем.
• على سواء — тигезлектә, бертигез белемдә булу.
• أدري — беләм, хәбәрем бар (бу урында инкяр мәгънәсендә: белмим).
• توعدون — сезгә вәгъдә ителгән нәрсә (ґәзаб).

Аять тәфсире:

Әгәр алар синең китергән хак диннән, Исламнан кире кайтсалар һәм иманнан баш тартсалар, син аларга әйт: "Мин сезне үземә иңдерелгән вәхий белән таныштырдым, сезне Аллаһ ґәзабы белән кисәттем. Хәзер мин сезнең белән бертигез хәлдә — мин сезгә ачык итеп белдердем, сезнең дә, минем дә белемебез шушы хәбәрдә тигез. Мин сездән бернәрсәне дә яшермәдем. Әмма сезгә вәгъдә ителгән ґәзабның кайчан киләчәген — якынмы, еракмы — мин белмим. Бу белем бары тик Аллаһка гына хас."

Бу ґәзабның вакытын белү — гайб эше, ул Аллаһы Тәгаләнең үзендә генә. Пәйгамбәрнең бу сүзләре — аның эшен тәмам итүен, хакны ирештерүен һәм аларны кисәтүен белдерә. Алардан соң инкяр итүчеләр өчен бернинди гөҗаһ калмый.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Дәгъвәт эшендә ихласлык — Пәйгамбәр үз өммәтенә хакны ирештерүдә бернинди кимчелек калдырмады, ачык һәм тулы итеп белдерде. Бу безгә дә үрнәк: без дә хакны кешеләргә ачык итеп, ихлас күңелдән ирештерергә тиешбез.
2. Гайбны белү — Аллаһка гына хас — Кыямәт вакытын, ґәзабның килү сәгатен белү — Аллаһы Тәгаләнең генә эше. Безгә бу хакта белү өчен тырышу түгел, ә Аллаһка ышанып, Аңа тәвәккәл итеп яшәү кирәк.
3. Кешеләрнең иманнан баш тартуы — Пәйгамбәр эшен туктатмый — Әгәр дә кешеләр кире кайтсалар да, хакны сөйләү, туры юлга өндәү дәвам итәргә кирәк. Нәтиҗә Аллаһта.
4. Аллаһ ґәзабыннан курку — Бу аять мөэминнәрне Аллаһ ґәзабының кайчан киләчәге билгесез икәнен искәртеп, һәрвакыт сак булырга, тәүбә итәргә һәм изге гамәлләр кылырга өнди.