Surja El-Enbija — Ajet 109

Kuptimet e fjalëve:

• تَوَلَّوْا: nëse largohen dhe kthejnë shpinën nga besimi.
• آذَنْتُكُمْ: ju njoftova dhe ju bëra me dije.
• عَلَى سَوَاءٍ: në mënyrë të barabartë, ku unë dhe ju jemi të njëjtë në dije për këtë njoftim.
• وَإِنْ أَدْرِي: nuk e di fare.
• مَا تُوعَدُونَ: ajo që ju është premtuar (dënimi).

Tefsiri i Ajetit:

Nëse ata (idhujtarët) largohen nga e vërteta që u solli Pejgamberi (salallahu alejhi ve selam) dhe nuk e pranojnë besimin, atëherë thuaju atyre: "Unë jua kam bërë të ditur qartë atë që më ka urdhëruar Allahu, pra t'ju njoftoj me këtë mesazh. Unë e kam përcjellë mesazhin dhe tani jemi të barabartë në dije – unë nuk di më shumë se ju për atë që u kam thënë, dhe ju nuk keni justifikim para Allahut. Unë nuk e di nëse ajo që ju është premtuar – dënimi – është afër apo larg. Kjo dije i përket vetëm Allahut. E vetmja gjë që unë di është se ajo do të ndodhë me siguri, por koha e saj është e panjohur për mua."

Ky ajet tregon që Pejgamberi (salallahu alejhi ve selam) e ka kryer misionin e tij me plot sinqeritet dhe qartësi, duke i lënë njerëzit pa asnjë justifikim. Ai nuk i kërcënon ata me diçka që nuk di, por i njofton për dënimin që do të vijë patjetër, edhe pse koha e tij është e panjohur – gjë që e bën kërcënimin edhe më të frikshëm dhe më të rëndë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti në thirrje: Pejgamberi (salallahu alejhi ve selam) e përcolli mesazhin me plot qartësi dhe transparencë, pa lënë asnjë dyshim apo paqartësi – ky është shembulli më i lartë i sinqeritetit në thirrjen drejt Allahut.
2. Largimi nga injoranca: Njeriu duhet të flasë vetëm për atë që di dhe të mos pretendojë dije për gjëra që i takojnë vetëm Allahut, siç është koha e dënimit apo e Kijametit.
3. Përgjegjësia para Allahut: Pas përcjelljes së mesazhit, njeriu nuk ka justifikim – ai duhet të zgjedhë rrugën e drejtë, sepse dituria e ka arritur dhe argumenti është ngritur kundër tij.
4. Frika nga dënimi: Dënimi i Allahut është i sigurt, por koha e tij është e panjohur – kjo duhet ta bëjë besimtarin të jetë gjithmonë i përgatitur dhe të kthehet vazhdimisht në pendim dhe adhurim.
5. Durimi i Pejgamberit: Edhe pse njerëzit largohen, Pejgamberi (salallahu alejhi ve selam) nuk humb shpresën dhe vazhdon me misionin e tij – ky është mësim për çdo thirrës në rrugën e Allahut që të jetë i durueshëm dhe këmbëngulës.