සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 109

වචනාර්ථ:

• تَوَلَّوْا: ඔවුන් ඉවතට හැරී යාම (ප්රතික්ෂේප කිරීම)
• آذَنْتُكُمْ: මම ඔබට දන්වා සිටියෙමි / ප්‍රකාශ කළෙමි
• عَلَىٰ سَوَاءٍ: සමාන ලෙස, සියල්ලන්ටම පැහැදිලිව
• وَإِنْ أَدْرِي: මම නොදනිමි
• مَا تُوعَدُونَ: ඔබට පොරොන්දු දෙනු ලබන දේ (ප්‍රතිඵලය හෙවත් දඬුවම)

අර්ථ නිරූපණය:

(නබිවරය!) ඔවුන් (මෙම ඇමතුමෙන්) ඉවතට හැරී ගියහොත්, ඔබ ඔවුන්ට මෙසේ පවසනු මැනව: “මම ඔබ සැමට (මා වෙත එවන ලද දිව්‍ය පණිවිඩය) පැහැදිලිව දන්වා ඇත. මෙම අනතුරු ඇඟවීමේදී මම සහ ඔබ සමාන තත්ත්වයක සිටිමු — මන්ද මම ඔබට (දඬුවම පිළිබඳ) අනතුරු අඟවා ඇති බැවින්, ඉන් පසු කිසිදු රහසක් මා සතුව නොමැත. එමෙන්ම ඔබට පොරොන්දු දෙනු ලබන (දඬුවමේ) කාලය ළඟදීද, නැතහොත් ඈතද යන්න මම නොදනිමි. එය දැනගත හැක්කේ අල්ලාහ්ට පමණි.”

මෙම ප්‍රකාශයෙන් පැහැදිලි වන්නේ නබිවරයාගේ යුතුකම වූයේ දිව්‍ය පණිවිඩය ගෙනහැර දැක්වීම සහ අනතුරු ඇඟවීම පමණක් බවයි. දඬුවම පැමිණෙන නිශ්චිත කාලය පිළිබඳ දැනුම අල්ලාහ්ට පමණක් අයත් රහසකි. එය කවදා සිදුවේදැයි නොදැන සිටීම, එම දඬුවමේ බරපතලකම සහ භයානක බව වඩාත් තහවුරු කරයි.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. දිව්‍ය පණිවිඩය ගෙනහැර දැක්වීමේදී පැහැදිලි බව සහ විනිවිදභාවය අත්‍යවශ්‍ය වේ. කිසිදු අපැහැදිලි බවක් හෝ සැඟවීමක් නොමැතිව සත්‍යය ඉදිරිපත් කළ යුතුය.
2. මනුෂ්‍යයා දැනුමෙන් සීමිතය. අනාගතය, ප්‍රතිඵල සහ දඬුවමේ කාලය වැනි කරුණු පිළිබඳ දැනුම අල්ලාහ්ට පමණක් අයත්ය. එබැවින් අප නොදන්නා දේ පිළිබඳව අනුමාන කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.
3. නබිවරයාගේ කාර්යභාරය වූයේ මඟ පෙන්වීම සහ අනතුරු ඇඟවීම පමණි. මිනිසුන්ගේ ප්‍රතිචාරය සහ ඔවුන්ගේ පිළිගැනීම හෝ ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ඔවුන්ගේම වගකීමකි.
4. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙනු ඇත, නමුත් එහි කාලය අප නොදනිමු. මෙම අවිනිශ්චිතභාවය තුළින් මිනිසුන් නිතරම සූදානමින් සිටිය යුතු අතර, පසුතැවීමට හා යහපත් ක්‍රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය.
5. සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට එරෙහිව කෝපයෙන් හෝ බලාපොරොත්තු සුන්වීමෙන් කටයුතු නොකොට, ඉවසීමෙන් සහ පැහැදිලි බවින් යුතුව ඔවුන්ට දැනුම් දීම අපගේ යුතුකමයි.