Сураи Аль-Анбия Оят 109 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас агар рӯйгардон шуданд, бигӯ: «Шуморо хабар додам, то ҳама…

Аль-Анбия · 109/112

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анбия

فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنتُكُمْ عَلَىٰ سَوَاءٍ ۖ وَإِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٌ مَّا تُوعَدُونَ ۝١٠٩

🔤 Transliteration

Fa in tawallaw faqul aazantukum `alaa sawaaa`; wa in adreee aqareebun am ba`eedum maa too`adoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Пас агар рӯйгардон шуданд, бигӯ: «Шуморо хабар додам, то ҳама дар огоҳӣ яксон бошед. Ва ман намедонам, он чӣ шуморо ваъда кардаанд, наздик аст ё дур.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

تَوَلَّوْا: рӯй гардонданд, аз имон рӯй тофтанд.
آذَنتُكُمْ: шуморо огоҳ кардам, ба шумо хабар расондам.
عَلَىٰ سَوَاءٍ: бар як ҳолати баробар, яъне ҳам ман ва ҳам шумо дар донистани ин огоҳӣ баробарем.
أَدْرِي: намедонам.
مَا تُوعَدُونَ: он чизе ки ба шумо ваъда дода шудааст, яъне азоб.

Тафсири оят:

Пас агар ин мардум аз имон рӯй гардонанд ва паёмро қабул накунанд, эй Паёмбар, ба онҳо бигӯ: ман шуморо ҳамаро огоҳ кардам ва ҳам ман ва ҳам шумо дар донистани ин огоҳӣ баробарем; дигар баъд аз ин ман намедонам, ки он азобе, ки ба шумо ваъда дода шудааст, кай фурӯ меояд — наздик аст ё дур. Ин оят нишон медиҳад, ки вазифаи Паёмбар танҳо расондани паём ва огоҳ кардани мардум аст, на донистани вақти дақиқи азоб. Ҳамчунин дар он ишора ба он аст, ки ҳуҷҷат бар мардум тамом шудааст ва онҳо дигар баҳонае надоранд.

Фоидаҳои ин оят:

Инсон бояд бидонад, ки вазифаи асосии паёмбарон расондани паём ва огоҳ кардани мардум аст, на маҷбур кардани онҳо ба имон.
Огоҳ кардан аз азоби Худо раҳмат аст ба бандагон, то онҳо пеш аз фурӯ расидани азоб тавба кунанд.
Ҳеҷ кас вақти дақиқи қиёмат ва азобро намедонад; ин дониш танҳо назди Худованди мутаъол аст.
Инсон бояд ҳамеша омода бошад ва аз огоҳиҳои динӣ ғофил намонад, зеро азоб метавонад наздик бошад.
Диндории ҳақиқӣ бо ихтиёр ва бовар аст, на бо зӯроварӣ; бинобар ин ҳар кас бояд худ ба ҳақ рӯй оварад.

📜 Оят 107-111 — Сураи Аль-Анбия

107وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ

Ва фиристодем туро фақат барои он, ки мехостем ба мардуми ҷаҳон раҳмате ато кунем.

108قُلْ إِنَّمَا يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ

Бигӯ: «Ба ман ваҳй шуда, ки Худой шумо Худоест якто, оё ба Ӯ гардан мениҳед?»

109فَإِن تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنتُكُمْ عَلَىٰ سَوَاءٍ ۖ وَإِنْ أَدْرِي أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٌ مَّا تُوعَدُونَ

110إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ

Ӯст, ки медонад ҳар суханеро, ки ба овози баланд гӯед ё дар дил пинҳон доред.

111وَإِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَّكُمْ وَمَتَاعٌ إِلَىٰ حِينٍ

Ва намедонам шояд ин (дер кардани азоб) озмоише барои шумо ва баҳрамандӣ то ба ҳангоми марг бошад».

← Оят 108 📖 Аль-Анбия Оят 110 →

Аль-АнбияФеҳристи Қуръон

112Оят

MeccanRevelation

109Оят

Тарҷума — Аль-Анбия 109

Сураи Аль-Анбия Оят 109 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Пас агар рӯйгардон шуданд, бигӯ: «Шуморо хабар додам, то ҳама…

Сураи Оят 109/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 107–111. Ба Тоҷикӣ: Русский.