سوره انبیا — آیه 25

معانی کلمات:

• «نُوحِی»: وحی می‌کنیم، القا می‌کنیم.
• «فَاعْبُدُونِ»: پس مرا عبادت کنید و بندگی مرا خالصانه به جا آورید.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! ما پیش از تو هیچ پیامبری را به سوی قومش نفرستادیم، مگر اینکه به او وحی کردیم که هیچ معبودِ برحقی جز من وجود ندارد؛ پس تنها مرا عبادت کنید و هیچ شریکی برای من قرار ندهید. این اصلِ مشترکِ همهٔ رسالت‌ها و دعوت همهٔ انبیا بوده است؛ از نخستین پیامبر تا آخرین آنان، همگی بر محور توحید و یکتاپرستی مبعوث شده‌اند و هیچ پیامبری با دعوت به شرک یا بت‌پرستی فرستاده نشده است. بنابراین، هر کس ادعای پیروی از پیامبران را دارد، باید خدا را یگانه بداند و عبادت را تنها برای او خالص گرداند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. وحدت دعوت همهٔ پیامبران: همهٔ انبیا یک پیام واحد داشته‌اند و آن توحید و عبادت خدای یگانه است؛ پس دینِ همه یکی است و اختلافات ظاهری در شریعت‌ها، اصل توحید را تغییر نمی‌دهد.
2. محور اصلی دین: توحید، پایه و اساس همهٔ اعمال و عبادات است؛ بدون آن، هیچ عملِ دیگری پذیرفته نمی‌شود.
3. محبت و امید: این آیه به ما می‌آموزد که خدای ما خدایی مهربان است که برای هدایت بشر، پیامبران را یکی پس از دیگری فرستاده و همیشه راه را برای بازگشت به خود باز گذاشته است؛ پس هیچ‌گاه از رحمت او ناامید نشویم و با توکل بر او، عبادت را با عشق و اخلاص انجام دهیم.
4. دعوت به وحدت مسلمانان: اگر همهٔ مسلمانان به این اصل مشترک بازگردند، اختلافات فرقه‌ای و قومی رنگ می‌بازد و امت اسلامی متحد و سربلند خواهد شد.