Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 25

Macnaha Erayada:

• Nuuḥii (نُوحِي): Waxaan u waxyoonaynaa.
• Fā'budūn (فَاعْبُدُونِ): Ee i caabuda oo i kaliyeeya.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa Eebe ugu yeedhaya Nabiga (SCW) isagoo u sheegaya inaan ahayn kan keliya ee loo soo diray rasuullo, ee waxaa jira rasuullo badan oo ka horreeyay, laakiin dhammaantood waxay la mid yihiin xagga diinta iyo farriinta. Ma aha wax rasuul aan horay u soo dirnay oo aan u waxyoonin isagoo ku leh: "Wax ilaah ah oo xaq lagu caabudo ma jiro, waxaan ahay Aniga (Eebe) keliya; ee i caabuda oo kali yeela cibaadada, hana la wadaajinina waxba."

Tani waxay caddaynaysaa in diinta Nabiyada oo dhami ay tahay mid kaliya – Islaamka iyo tawxiidka (kaliyeynta Eebe) – iyo in sharciga (xukunka) uu kala duwanaa, laakiin asalka diinta waa mid kaliya. Sidaa darteed, Nabiyada oo dhami waxay ku baaqeen isla eraygaas: "La ilaaha illa Allah" (Wax ilaah ah oo xaq lagu caabudo ma jiro, Eebe mooyee).

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Midnimada diinta: Dhammaan Nabiyada waxay la yimaadeen diin kaliya oo ah tawxiidka, taasoo muujinaysa in Islaamku yahay diinta dhammaan dadka iyo wakhtiyada.
2. Muhiimadda tawxiidka: Aayaddu waxay ku nuuxnuuxsanaysaa in cibaadada loo kaliyeelo Eebe, taasoo ah asalka diinta iyo farriinta ugu weyn ee Nabiyada.
3. Isku xirnaanta Nabiyada: Aayaddu waxay muujinaysaa in Nabiyada oo dhami ay yihiin walaalo ku baaqaya hal farriin, taasoo ku xoojinaysa iimaanka Qalbiga Muslimka ah.
4. Naxariista Eebe: Eebe wuxuu u soo diray rasuullo kasta oo qoomkiisa ugu naxariis badan, si uu ugu caddeeyo jidka toosan, taasoo muujinaysa in Eebe uu yahay naxariis badane.
5. Farxadda iyo rajooyinka: Muslimku wuxuu ogaadaa inuu ku sugan yahay jidka ay maraan Nabiyada oo dhami, taasoo siinaysa farxad iyo xasillooni qalbi.