Sura Al-Anbija — Werset 31

Znaczenie słów:

• رَوَاسِيَ – góry mocno osadzone, stabilizujące ziemię.
• أَن تَمِيدَ – aby nie chwiała się i nie poruszała.
• فِجَاجًا – szerokie przejścia, doliny i szlaki.
• سُبُلًا – drogi (wyjaśnienie słowa „fidżadż”).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wszechmogący i Najwyższy – informuje nas o Swojej wszechmocy i łaskawości wobec stworzeń. Stworzył na ziemi potężne, nieruchome góry, które niczym kotwice utrzymują ją w stabilności, aby nie chwiała się i nie poruszała wraz z jej mieszkańcami, co zapewnia im bezpieczeństwo i spokój. Ponadto uczynił wśród tych gór szerokie doliny, przełęcze i drogi, którymi ludzie podróżują, docierając do swoich celów, miejsc zamieszkania i źródeł utrzymania. Celem tego wszystkiego jest to, aby ludzie zastanowili się nad potęgą Stwórcy, poznali Jego dobrodziejstwa i – dzięki tym znakom – odnaleźli drogę do poznania Jego jedyności (tawhid) oraz oddawali Mu cześć, a także aby używali tych dróg do realizacji swoich życiowych potrzeb w sposób zgodny z Jego prawem.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ukazuje nam wielkość i doskonałość mocy Allaha, który uczynił ziemię stabilną i bezpieczną dla życia ludzi.
• Zwraca naszą uwagę na to, że góry nie są dziełem przypadku, lecz celowym aktem Bożej mądrości, co prowadzi do umocnienia wiary w Stwórcę.
• Wskazuje na łaskawość Allaha, który ułatwił ludziom życie, wytyczając drogi i szlaki, co zachęca do wdzięczności i refleksji nad Jego dobrodziejstwami.
• Uczy nas, że cały wszechświat jest podporządkowany człowiekowi, aby ten poznawał swojego Pana i wykorzystywał te dary w sposób sprawiedliwy i pożyteczny.
• Przypomina, że celem stworzenia nie jest zabawa, lecz prowadzenie ludzi ku prawdzie i właściwej drodze – ku poznaniu Allaha i Jego jedyności.