සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 31

වදන්හි අර්ථ:

• රවාසි (رَوَاسِي): භූමිය තදින් රඳවා තබන කඳු.
• තමීද (تَمِيدَ): චලනය වීම, සෙලවීම, ඇදවැටීම.
• ෆිජාජ් (فِجَاجًا): පුළුල් මාර්ග, විවෘත මං.
• සුබුල් (سُبُلًا): මාර්ග (ෆිජාජ් හි විස්තරයක් ලෙස).
• යහ්තදූන් (يَهْتَدُونَ): තම අවශ්යතා සහ යහපත කරා මඟ පෙන්වනු ලබති.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා භූමියෙහි ස්ථාවර කඳු ඇති කළේය. ඒවා පොළොව මත ජීවත් වන මිනිසුන්ට හානියක් නොවන පරිදි භූමිය සෙලවීමෙන් හා ඇදවැටීමෙන් වළක්වනු පිණිසය. එමෙන්ම ඔහු එම කඳු අතර පුළුල් මාර්ග සහ විවෘත මං ද ඇති කළේය. එමගින් මිනිසුන්ට තම ගමන් බිමන්වලදී තම අවශ්යතා කරා ළඟා වීමටත්, වෙළඳාම් හා ජීවනෝපාය සඳහා විවිධ ප්රදේශවලට යාමටත් පහසු වේ. තවද මෙම භෞතික මාර්ග මෙන්ම, ඔවුන් තම මැවුම්කරු වන අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය හා බලය ගැන සිතා බලා, උන්වහන්සේගේ නියෝග අනුගමනය කිරීමට ද මඟ පෙන්වනු ලබනු ඇතැයි යන අපේක්ෂාවෙන් මෙය සිදු කරන ලදී.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. මෙම භූමිය, කඳු සහ මාර්ග යන සියල්ල අල්ලාහ්ගේ මැවීම් වන අතර, ඒවායේ ඇති සියුම් සැකැස්ම දෙස බලන විට අල්ලාහ්ගේ අසීමිත ඥානය හා බලය පැහැදිලිව වටහා ගත හැකිය.
2. අල්ලාහ් තම නිර්මාණයන්හිදී මිනිසාගේ පහසුව හා ආරක්ෂාව ගැන සැලකිලිමත් වී ඇත. භූමිය ස්ථාවර කිරීමට කඳු ඇති කිරීම සහ ගමනාගමනයට මාර්ග සකස් කිරීම මෙයට සාක්ෂියකි.
3. භෞතික මාර්ග මෙන්ම අධ්යාත්මික මාර්ග ද අල්ලාහ් මිනිසාට පෙන්වා දී ඇත. එනම්, කුර්ආනය හා නබිවරයාගේ උපදේශයන්ය. ඒවා අනුගමනය කිරීමෙන් මිනිසාට මෙලොවදීද පරලොවදීද සාර්ථකත්වය ළඟා කර ගත හැකිය.
4. ස්වභාවධර්මයේ සෑම දෙයක්ම අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාවේ සලකුණු වේ. එබැවින් මිනිසා මෙම නිර්මාණයන් ගැන කල්පනා කරමින් තම මැවුම්කරුට කෘතඥ විය යුතුය.