Surah Al-Anbiya — Talata 31

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Rawaasi (رَوَاسِي): Mga bundok na matatag at nakapirmi sa lupa.
• Tamida (تَمِيدَ): Yumanig o gumalaw-galaw nang malakas.
• Fijaaj (فِجَاجًا): Mga malalawak na daan o landas sa pagitan ng mga bundok.
• Subulan (سُبُلًا): Mga landas o rutang dinaraanan ng mga tao.

Interpretasyon ng Talata:

Nilikha ng Allah ang mga bundok sa ibabaw ng lupa upang maging panatag ito at hindi yumanig kasama ang mga tao na naninirahan dito. Ang mga bundok na ito ay nagsisilbing mga pampalakas o pampatatag ng lupa, tulad ng mga pako na humahawak sa isang bagay upang hindi ito gumalaw. Bukod pa rito, naglagay ang Allah sa mga bundok na iyon ng malalawak na daanan at mga landas na dumadaan sa mga lambak at pagitan ng mga bundok, upang magamit ng mga tao sa kanilang paglalakbay at makarating sa kanilang mga patutunguhan — maging ito man ay para sa kanilang kabuhayan, pakikipagkalakalan, o pagdalaw sa isa’t isa. Ang layunin ng lahat ng ito ay upang magising ang kanilang isipan at makapag-isip sila nang malalim tungkol sa kapangyarihan ng Allah at sa Kanyang perpektong paglikha, upang sa gayon ay mapatnubayan sila tungo sa pagkilala sa Kanyang kaisahan at pagsamba sa Kanya lamang.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagkakalikha ng mga bundok at mga daan sa lupa ay isang malinaw na patunay ng karunungan at kapangyarihan ng Allah, na Siya ang tunay na lumikha at tagapagpanatili ng lahat ng bagay.
2. Ipinapakita nito ang awa ng Allah sa Kanyang mga nilikha — pinatatag Niya ang lupa upang maging ligtas ang pamumuhay ng tao, at naglaan Siya ng mga daan upang mapadali ang kanilang mga pangangailangan.
3. Ang pagmumuni-muni sa mga likha ng Allah sa kalikasan — tulad ng mga bundok at mga daan — ay isang daan tungo sa pagtaas ng pananampalataya at paglapit sa Allah.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na ang lahat ng biyaya sa mundo ay may layunin: upang tayo ay magpatnubay at makilala ang ating Panginoon, at gamitin ang mga ito sa pagsunod sa Kanya at sa paggawa ng kabutihan sa kapwa.