سورت انبياء — آیت 56

د مهمو کلمو معناګانې:

• فَطَرَهُنَّ: هغه پیدا کړي دي، له هېڅ څخه یې رامنځته کړي دي.
• الشَّاهِدِينَ: ګواهي ورکوونکي، هغه کسان چې په خپله پوهه او یقین سره ګواهي ورکوي.

د آیت تفسیر:

حضرت ابراهیم علیه السلام خپل قوم ته وویل: نه، زه له دې خبرو سره لوبې نه کوم، زه تاسو ته ریښتینی حق راوړم. ستاسو رب هغه ذات دی چې د اسمانونو او ځمکې رب دی، هغه چې دا ټول مخلوقات یې له هېڅ څخه پیدا کړي دي، پرته له کوم مخکیني مثال څخه یې رامنځته کړي دي. هغه د دوی خالق، مالک او مدیر دی. زه په دې خبره ګواه یم چې ستاسو رب یوازې هغه دی، او ستاسو معبودان چې تاسو یې عبادت کوئ، له دې مقام څخه هېڅ برخه نه لري. دا بتان نه د اسمانونو خالق دي، نه د ځمکې، نه د هغو اداره کوونکي دي، نو بیا ولې تاسو د هغو عبادت کوئ او خالق یې پرېږدئ؟ زه په خپله پوهه او یقین سره ګواهي ورکوم چې ربوبیت یوازې د هغه ذات لپاره دی چې دا ټول کائنات یې پیدا کړي دي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د توحید په باب ښه سبق راکوي، چې ربوبیت یوازې د الله تعالی لپاره دی، هغه چې د هر څه خالق او مالک دی.
• حضرت ابراهیم علیه السلام زموږ لپاره ښه نمونه ده، چې د حق د بیانولو په وخت کې یې له هېڅ وېرې پرته خپل قوم ته په ښکاره توګه حق وویل.
• مونږ باید د خپل ایمان په باب ګواهي ورکوو، لکه څنګه چې حضرت ابراهیم علیه السلام د توحید په باب ګواهي ورکړه.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د الله تعالی په مخلوقاتو کې فکر کول او په هغو کې پند اخیستل، مونږ د الله تعالی د لوی قدرت او عظمت په پېژندلو سره د هغه په عبادت کې ډېر زیات رغبت پیدا کوو.