Sure Enbiyâ — Ayet 56

Kelime Anlamları:

• Fetarahünne: Onları (gökleri ve yeri) yoktan var edip yaratandır.
• Şâhidîn: Şahitlik edenler, tanıklık yapanlar.

Tefsir:

Hz. İbrahim (a.s.), kavminin kendisine karşı çıkıp putlara tapmakta direndiklerini görünce, onlara en net ve kesin cevabı verdi: "Hayır! Sizin gerçek Rabbiniz, göklerin ve yerin Rabbidir." Bu sözle, onların batıl inançlarını kökünden sarsıyor ve hakikati tüm açıklığıyla ortaya koyuyordu.

Hz. İbrahim, burada sadece bir iddia ortaya atmıyor; aksine, kâinatın yaratılışına şahitlik eden bir peygamber olarak konuşuyordu. O, göklerin ve yerin yaratıcısının, kendilerinin uydurduğu putlar olamayacağını; aksine bu muazzam kâinatı yoktan var eden, düzene koyan ve her şeyi bir hikmetle yaratan Allah olduğunu haykırıyordu.

Bu ayet bize, imanın sadece dil ile söylenen bir söz olmadığını, aynı zamanda kalbin derinliklerinden gelen bir tasdik ve şahitlik olduğunu öğretir. Hz. İbrahim'in "Ben de buna şahitlik edenlerdenim" demesi, onun imanındaki kesinliği ve cesaretini gösterir. O, tek başına bir ümmet olmuş, hakikati haykırmaktan asla çekinmemiştir.

Sevgili kardeşim! Bugün de bizler, Hz. İbrahim gibi, bu kâinatın yaratıcısının yalnızca Allah olduğuna şahitlik etmeliyiz. Her sabah güneşin doğuşunda, her gece yıldızların parıltısında, her mevsim değişiminde Rabbimizin kudretini görmekteyiz. Bu şahitlik, sadece dilimizle değil; hayatımızın her anında O'na itaat ederek, O'nun rızasını gözeterek olmalıdır. Unutmayalım ki, Allah'a iman eden ve buna şahitlik eden bir kalp, asla yalnız değildir; çünkü o kalp, göklerin ve yerin Rabbi ile bağ kurmuştur. Bu bağ, insanı hem dünyada hem ahirette kurtuluşa erdirir. Rabbimiz, bizleri de Hz. İbrahim gibi hakikate şahitlik eden, imanında sebat gösteren kullarından eylesin.