Sura Al-Anbija — Werset 56

Znaczenie słów:

• Fatarahunna – stworzył je, ukształtował na wzór, któremu nie było wcześniej przykładu.
• Min ash-shahidin – spośród tych, którzy poświadczają, potwierdzają prawdę.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ibrahim, niech będzie z nim pokój, odpowiedział swojemu ludowi, który zaprzeczał i drwił z jego słów: „Nie, wasz Pan, do którego was wzywam, nie jest tym, co sobie wymyśliliście. Wasz Pan jest Panem niebios i ziemi, który stworzył je bez wcześniejszego wzoru, nadał im doskonałą formę i utrzymuje je w istnieniu. To On jest jedynym Stwórcą i Władcą całego wszechświata. A ja jestem jednym z tych, którzy poświadczają tę prawdę z całą pewnością i przekonaniem, opartym na wiedzy i jasnym dowodzie. Wasze bożki nie mają żadnego udziału w stworzeniu ani w panowaniu nad niebiosami i ziemią – są one jedynie wytworami waszych rąk, niezdolnymi do żadnego działania."

W tym stwierdzeniu Ibrahim zwrócił uwagę na fakt, że jego lud, mimo iż uznawał istnienie bogów, zapominał o prawdziwym Stwórcy. Wskazał im, że skoro niebiosa i ziemia zostały stworzone przez jednego Boga, to tylko On zasługuje na cześć i uwielbienie. Ibrahim podkreślił również, że jego świadectwo nie jest oparte na ślepym naśladownictwie, lecz na głębokim przekonaniu i wiedzy, którą Bóg obdarzył go jako swego proroka.

Korzyści i wnioski:

1. Poznanie Boga poprzez Jego stworzenie – kontemplacja nad niebiosami i ziemią prowadzi do poznania Jego wielkości i mocy, a tym samym do prawdziwego oddania Mu czci.
2. Odwaga w głoszeniu prawdy – Ibrahim, mimo że był sam przeciwko całemu społeczeństwu, nie bał się mówić prawdy i przeciwstawić się fałszywym przekonaniom. To uczy nas, że prawda nie zależy od liczby jej zwolenników.
3. Czysty monoteizm (tawhid) – wiara w jednego Boga, Stwórcę wszystkiego, jest fundamentem islamu. Człowiek, który uznaje Boga jako jedynego Pana, nie może oddawać czci niczemu innemu.
4. Świadectwo wiary – każdy muzułmanin powinien być świadkiem prawdy w swoim życiu, zarówno słowem, jak i czynem, tak jak Ibrahim był świadkiem jedności Boga.
5. Krytyka bałwochwalstwa – przypomnienie, że oddawanie czci stworzeniom zamiast Stwórcy jest największą niesprawiedliwością i błędem, który oddala człowieka od prawdy.