Surah Al-Hajj — Talata 42

Sila na mga itinaboy sa kanilang mga tahanan ng walang katarungan sapagkat sila ay nagtatanggol sa karapatan (at sa kadahilanan) na sila ay nagsasabi ng: “Ang aming Panginoon ay si Allah”. At kung hindi (sana) nilapatan ni Allah ang isang lipon ng mga tao sa pamamagitan ng iba, katotohanang dito ay igugupo ang mga monasteryo, mga simbahan, mga sinagoga, at mga moske, kung saan ang Ngalan ni Allah ay ginugunita nang masagana. Katotohanang si Allah ay tutulong sa mga tao na tumutulong sa Kanyang (Kapakanan). Katotohanang si Allah ang Ganap na Malakas, ang Lubos na Makapangyarihan

Sila (na mga Muslim na namumuno), na kung sila ay Aming pagkakalooban ng kapangyarihan sa kalupaan, (sila) ay nag-uutos sa Salah (palagiang pagdarasal nang mahinusay), at pagbabayad ng Zakah (takdang tulong na pangkawanggawa) at sila ay nag-aanyaya sa Al-Maruf (sa Kaisahan ni Allah at sa Islam at sa lahat ng ipinag-uutos nito) at nagbabawal sa Al-Munkar (paganismo, kawalan ng pananampalataya at lahat ng ipinagbabawal sa Islam). At kay Allah nakasalalay ang kahihinatnan ng (lahat) ng pangyayari (ng mga nilalang)

At sa mga tao ni Abraham at ng mga tao ni Lut

At sa mga naninirahan sa Madyan (Midian), at pinasinungalingan (nila) si Moises, datapuwa’t Aking binigyan ng bahagyang palugit ang mga hindi sumasampalataya, at pagkatapos ay Aking sinakmal sila, at masdan kung gaano katindi ang Aking kaparusahan (laban sa kanilang mga kamalian)