Surah Al-Hajj — Aya 42

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• يُكَذِّبُوكَ: suna ƙaryata ka, wato ba su yarda da abin da ka zo da shi ba.
• قَوْمُ نُوحٍ: mutanen annabi Nuhu.
• عَادٌ: mutanen annabi Hudu.
• ثَمُودُ: mutanen annabi Salihu.

Tafsirin Ayar:

Idan mutanenka (ya kai annabi Muhammad) suka ƙaryata ka, to kada ka yi baƙin ciki, domin ba kai ne farkon annabi da mutanensa suka ƙaryata ba. A gabaninka, mutanen Nuhu sun ƙaryata Nuhu, kuma mutanen Adawa (wato mutanen Hudu) sun ƙaryata Hudu, kuma mutanen Samudawa (wato mutanen Salihu) sun ƙaryata Salihu. Duk waɗannan al’ummomin sun yi ƙaryar annabawan da aka aiko musu, amma Allah bai yi musu gaggawar azaba ba, sai dai ya jinkirta musu har sai lokacin da ya ƙaddara, sa’an nan ya kama su da azaba mai tsanani. Don haka, ya kai annabi, ka yi haƙuri kamar yadda annabawan da suka gabace ka suka yi haƙuri, domin Allah zai taimake ka a kan mutanenka kamar yadda ya taimaki annabawansa da suka gabata.

Fa’idodin Ayar:

1. Ƙaryata annabawa ba sabon abu ba ne a cikin tarihi, domin al’ummomin da suka gabata sun yi haka, amma ƙarshensu ya kasance halaka da azaba.
2. Haƙuri da juriya a kan cutarwa daga mutane hanya ce ta annabawa, kuma ita ce hanya mafi kyau ga muminai.
3. A cikin wannan ayar akwai ta’aziyya ga annabi Muhammad (SAW) da kuma waɗanda suke bin tafarkinsa, domin sanin cewa waɗanda suka gabace su daga annabawa sun sha wahala irin wannan, amma Allah ya taimake su.
4. Jinkirin azaba ba yana nufin rashin kulawa ba, amma Allah yana ba da dama ga mutane su tuba, kuma idan suka ci gaba da ƙarya, sai azabarsa ta zo da ƙarfi.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su tsaya tsayin daka a kan gaskiya, duk da yawan masu ƙaryatawa, domin nasara a ƙarshe za ta kasance ga masu bi da Allah.