Sura Al-Hadżdż — Werset 42

Znaczenie słów:

• يُكَذِّبُوكَ – zaprzeczają ci, oskarżają cię o kłamstwo.
• قَوْمُ نُوحٍ – lud Noego (Nūḥa), który posłał do nich Bóg.
• عَادٌ – lud ʿAd, do którego został posłany prorok Hūd.
• ثَمُودُ – lud Thamud, do którego został posłany prorok Ṣāliḥ.

Tafsir (wyjaśnienie):

Jeśli twoi ludzie, o Proroku, zaprzeczają twojemu przesłaniu i oskarżają cię o kłamstwo, nie bądź tym zaskoczony ani zniechęcony. Nie jesteś bowiem pierwszym posłańcem, którego spotkało takie odrzucenie. Przed twoim ludem podobnie uczynili inni: lud Noego zaprzeczył swojemu prorokowi, lud ʿAd odrzucił Hūda, a lud Thamud zaprzeczył Ṣālihowi. Były to narody potężne i silne, a mimo to Bóg nie pospieszył się z ich ukaraniem – dał im czas, a następnie pochwycił ich karą za ich niewiarę i upór. Ten werset ma na celu pocieszenie Proroka ﷺ i utwierdzenie go w cierpliwości, ukazując, że droga posłańców zawsze była trudna i pełna sprzeciwu ze strony ich społeczności.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Cierpliwość wobec krzywdy i odrzucenia jest cechą wszystkich proroków – to droga, którą Bóg wyznaczył swoim wysłannikom.
2. Historia narodów minionych jest lekcją i pocieszeniem dla wierzących – pokazuje, że prawda ostatecznie zwycięża, a fałsz ginie.
3. Bóg nie karze natychmiast, lecz daje czas na opamiętanie – to przejaw Jego miłosierdzia i sprawiedliwości.
4. Werset uczy, że sukces nie polega na braku przeciwności, lecz na wytrwałości w głoszeniu prawdy, nawet gdy inni ją odrzucają.
5. Przypomina, że żaden wysiłek w drodze Boga nie idzie na marne – każdy prorok, mimo odrzucenia, wypełnił swoją misję i pozostawił ślad w dziejach ludzkości.