Surja El-Haxhxh — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• يُكَذِّبُوكَ: të mohojnë ty (o Muhamed) dhe të quajnë gënjeshtar.
• قَوْمُ نُوحٍ: populli i Nuhut, të cilët e mohuan atë.
• عَادٌ: fisi Ad, të cilët e mohuan Hudin.
• ثَمُودُ: fisi Themud, të cilët e mohuan Salihun.

Tefsiri i Ajetit:

O i Dërguari i Allahut! Nëse populli yt të mohon ty dhe nuk të beson, mos u hidhëro e mos u pikëllo, sepse ti nuk je i pari që përballesh me mohimin nga populli yt. Para tyre, populli i Nuhut e mohoi Nuhun, fisi Ad e mohoi Hudin, dhe fisi Themud e mohoi Salihun. Këta të gjithë ishin popuj të mëdhenj e të fuqishëm, por Allahu nuk i ndëshkoi menjëherë; Ai u dha afat dhe i la të jetojnë për një kohë, e pastaj i kapi me dënim të ashpër për shkak të mohimit dhe mosbindjes së tyre. Pra, ti je një lajmëtar si ata, dhe fati yt është si fati i tyre: durim dhe bindje ndaj urdhrit të Allahut, sepse ndihma e Tij është e sigurt për të dërguarit e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ngushëllim për Pejgamberin ﷺ dhe për besimtarët: mohimi nga ana e njerëzve nuk është diçka e re, por ka ndodhur me të gjithë pejgamberët e mëparshëm.
2. Mësim për durim dhe qëndrueshmëri në rrugën e thirrjes islame, pavarësisht kundërshtimeve.
3. Siguri se fundi i mohuesve është shkatërrimi, ndërsa fundi i besimtarëve është fitorja, ashtu siç ndodhi me popujt e kaluar.
4. Nxitje për t’u mbështetur te Allahu dhe për të mos u ndikuar nga fjalët e kritikuesve, sepse e vërteta triumfon gjithmonë.