சூரா அல்-ஹஜ் — வசனம் 48

சொற்பொருள்:

• கஅய்யின் (وَكَأَيِّن): எத்தனையோ, அநேகமான.
• கர்யா (قَرْيَةٍ): ஊர், ஊர்வாசிகள்.
• அம்லைத்து (أَمْلَيْتُ): நான் அவகாசம் கொடுத்தேன், தாமதப்படுத்தினேன்.
• அகழ்துஹா (أَخَذْتُهَا): நான் அவளைப் பிடித்தேன் (தண்டித்தேன்).
• அல்-மஸீர் (الْمَصِيرُ): மீளும் இடம், செல்லும் இடம்.

விளக்கம்:

இறைவன் தன் தூதருக்கு ஆறுதல் கூறும் வகையில், இந்த உலகில் எத்தனையோ ஊர்கள் இருந்தன. அவற்றின் மக்கள் அநியாயம் செய்பவர்களாக, இறைவனுக்கு மாறு செய்பவர்களாக, நம்பிக்கை கொள்ள மறுப்பவர்களாக இருந்தனர். அவர்களின் தீமைகள் இருந்தபோதிலும், இறைவன் அவர்களுக்கு அவகாசம் கொடுத்தான். அவர்கள் உடனடியாகத் தண்டிக்கப்படவில்லை. இந்த அவகாசம் அவர்களை இன்னும் அழிவுக்கு இட்டுச் சென்றது; அவர்கள் தங்கள் வழியிலேயே தொடர்ந்தனர். பின்னர், இறைவன் அவர்களைத் தன் பிடியில் பிடித்தான்; அவர்களை அழிவு படுத்தினான். அவர்களின் முடிவு இறைவனிடமே திரும்பும். அவர்கள் இறந்த பிறகு, மறுமை நாளில் அவர்கள் இறைவனிடமே திரும்பிச் செல்வார்கள். அங்கு அவர்களின் செயல்களுக்கேற்ப அவர்களுக்கு நிலையான வேதனை வழங்கப்படும். இது மக்காவின் இணைவைப்பாளர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கையாகும்; அவர்களும் இவ்வாறே தண்டிக்கப்படுவார்கள் என்பதை உணர வேண்டும்.

பயன்கள்:

• இறைவன் தன் வேதனையில் அவசரப்படுவதில்லை; அவன் மக்களுக்கு அவகாசம் கொடுக்கிறான். இது அவனுடைய கருணையையும் பொறுமையையும் காட்டுகிறது. ஆனால், இந்த அவகாசம் அவனுடைய வேதனையிலிருந்து தப்பிக்கும் வழி அல்ல என்பதை நாம் அறிய வேண்டும்.
• அநியாயம் செய்பவர்கள், இறைவனின் அவகாசத்தால் ஏமாற்றப்படக்கூடாது. அவகாசம் என்பது தண்டனையை நீக்குவதல்ல; அது ஒரு தாமதம் மட்டுமே.
• இந்த உலகில் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் கணக்கு உண்டு. அனைவரும் இறைவனிடமே திரும்பிச் செல்ல வேண்டும். எனவே, நாம் நல்ல செயல்களைச் செய்து, தீமைகளை விட்டு விலகி, இறைவனின் கருணையை நாட வேண்டும்.
• இந்த வரலாற்று நிகழ்வுகள் நமக்குப் பாடமாக உள்ளன. நாம் அவற்றிலிருந்து படிப்பினை பெற்று, நம் வாழ்க்கையை இறைவனின் வழிகாட்டுதலுக்கு ஏற்ப அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.