Surat Al-Mu'minun — Ayat 105

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• أَلَمْ (a-lam): tembung pitakon kang tegesé "apa ora", gunané kanggo ngelekake lan nguwuh-uwuh.
• آيَاتِي (aayaatii): ayat-ayat Ingsun, yaiku al-Qur'an.
• تُتْلَىٰ (tutlaa): diwacakake, diwaca bola-bali.
• تُكَذِّبُونَ (tukadzdzibuun): padha anggonmu ngapusi, ora ngandel.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiyamat, wong-wong kafir mau dipangandikani dening Allah kanthi pitakon kang ngemu teguran lan panyuwur: "Apa ora ayat-ayat Ingsun, yaiku al-Qur'an, biyen ing donya padha diwacakake marang sira kabeh? Nanging sira kabeh padha ngapusi lan ora ngandel marang ayat-ayat mau." Pitakon iki dudu pitakon kanggo nggoleki wangsulan, nanging kanggo ngelekake lan nguwuh-uwuh marang wong-wong mau, supaya padha ngerti menawa siksa kang lagi dirasakake iku jalaran saka tumindake dhewe nalika ing donya: padha nampik lan ngapusi ayat-ayat Allah kang wis diwacakake marang dheweke. Mula, ayat iki dadi pepenget lan teguran kanggo wong kafir ing akhirat.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake menawa al-Qur'an iku ayat-ayat Allah kang kudu diwaca, dirungokake, lan diandel kanthi ati kang mbukak.
• Ngelakake marang wong kang nampik ayat Allah iku minangka wujud katresnan lan pepenget, supaya ora kena siksa ing akhirat.
• Wong kang gelem ngrungokake lan ngandel marang al-Qur'an bakal entuk kabegjan lan katentreman, dene kang ngapusi bakal nemu kapitunan.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi marang siksa Allah lan rasa kepengin ngelakoni dhawuhe, sarta nambah katresnan marang al-Qur'an minangka pituduh urip.