Surat Al-Mu'minun — Ayat 106

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• شِقْوَتُنَا (syiqwatuna): kacilakan utawa kesengsaraan kita, yaiku nasib ala kang wis katetepake.
• غَلَبَتْ (ghalabat): ngalahake, nguwasani, utawa ngalahake kita.
• ضَالِّينَ (dhallin): wong-wong kang kesasar, ora ana ing dalan kang bener.

1. Tafsir ayat:

Ing dina kiamat, wong-wong kafir kang wis dielingake dening para rasul mau padha ngomong marang Allah: "Dhuh Pangeran kawula, kacilakan lan nasib ala kawula sampun nguwasani kawula, ngantos kawula ora saged nglawan lan ora saged nggayuh pituduh. Kawula punika tiyang-tiyang ingkang kesasar saking dalan ingkang leres." Padha ngakoni yen hawa nafsu lan kesenengan kadonyan kang wis katetepake ing kawruh Allah wiwit biyen iku kang ngalahake dheweke, mula dheweke ora gelem nuruti pituduh lan tansah kesasar saka kebeneran. Pengakuan iki metu nalika wis ora ana gunane maneh, yaiku ing akhirat, nalika dheweke wis ngadhepi siksa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya aja nganti kalah karo hawa nafsu lan kesenengan kadonyan, amarga iku kang bisa nggawa manungsa marang kesasar.
• Kita dijak supaya tansah ngupaya pituduh lan nggoleki dalan kang bener sakdurunge kasep, amarga pengakuan ing akhirat wis ora ana gunane.
• Islam mulangake yen saben manungsa iku duwe pilihan lan tanggung jawab, mula aja nyalahake nasib wae, nanging kudu usaha lan tawakal marang Allah.
• Ayat iki nuduhake gedhene welas asih Allah, amarga isih menehi kesempatan kanggo manungsa sadurunge pati supaya bali marang dalan kang bener.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat ngelakoni kabecikan lan ngedohi kesasar, supaya ora kalebu golongan kang rugi ing akhirat.