Suurah Al-Mu'minuun — Aayad 106

Macnada Erayada:

• شِقْوَتُنَا (Shiqwadannada): Xumaanta iyo khasaarada nagu qortay, ama ra'yiga xun iyo hawada nafsaanka ah ee naga adkaatay.
• ضَالِّينَ (Daalliin): Kuwa ka dhuntay dariiqa toosan, ee habaabay.

Tafsiirka:

Waxay kuwa gaalada ah dhihi Maalinta Qiyaamaha, iyagoo qiranaya gefkooda: "Eebow, waxaa naga adkaatay shiqwaddii nagu qoranayd ee aad ku qortay cilmigaaga hore, waxaana nagu xoogaystay hawada nafsaanka iyo ra'yiga xun, sidaas darteed waxaan nahay qoom ka dhuntay dariiqa hanuunka, oo beeniyay rasuulladii aad u soo diratay, waxayna nagu soo gaadhsiiyeen digniintii, laakiin ma aannaan maqlin mana aannaan wax ku hanuunsan."

Waxay qiranayaan inay ahaayeen kuwo xaqa ka fogaaday, isla markaana ay ku adkaatay xumaantoodii, sidaas darteed ma ay helin hanuun, waxayna noqdeen kuwo khasaaray adduun iyo aakhiraba.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

• Qirashada dambiga iyo cawsoonimada Eebe waa calaamad ka mid ah towbadka, laakiin towbadka waa in la yeeshaa adduunka ka hor geerida, ma aha Maalinta Qiyaamaha marka aan waxba tarayn.
• Naftu waxay u janjeedhaa xumaanta iyo hawada, haddii aan laga hortagin iyadoo la raaco hanuunka Eebe, waxay qofka u horseedi kartaa shiqwad iyo khasaare.
• Cilmiga Eebe waa mid ka kooban waxa jira iyo waxa dhici doona, laakiin tani ma aha sabab lagu doodo, ee waa in qofku ku dadaalaa falista wanaagga iyo ka fogaanshaha xumaanta.
• Nasiibdarrada iyo shiqwaddu ma aha wax Eebe ku xadgudbay, laakiin waa natiijada ficilka qofka ee xun, sidaa darteed qofku waa inuu eego naftiisa oo uu toosiyo.