Surat Al-Mu'minun — Ayat 114

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• لَّبِثْتُمْ : anggonmu manggon utawa manggonmu.
• قَلِيلًا : sethithik, ora suwe.
• لَّوْ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ : yen kowe kabeh padha ngerti.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT paring dhawuh marang para pendhosa ing dina kiyamat. Allah ngendika menawa anggone wong-wong mau manggon ing donya iku mung sethithik banget, ora suwe. Mangkono iku kabeh mau mung sadhela yen dibandhingake karo urip ing akhirat kang langgeng. Dadi, yen wong-wong mau ngerti sepira cendhake wektu urip ing donya, mesthine padha gelem sabar lan tabah anggone nglakoni pangibadah marang Allah. Wong kang ngerti sejatine urip ing donya iku mung sedhela, mesthi bakal nggunakake wektu kanthi becik kanggo ngabdi marang Allah, supaya bisa oleh kabegjan ing akhirat. Nanging amarga ora ngerti utawa ora gelem ngerti, mula banjur padha kesed lan ora gelem manut marang dhawuhe Allah. Mula saka iku, ayat iki ngelingake marang kita kabeh supaya ora nglirwakake wektu kang cendhak iki kanggo nglakoni kabecikan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ngerti yen urip ing donya iku mung sedhela, mula kudu dimanfaatake kanggo nglakoni kabecikan lan ngabdi marang Allah.
• Kita diajak supaya sabar lan tabah anggone nglakoni pangibadah, amarga kabeh iku mung sedhela yen dibandhingake karo kabegjan ing akhirat.
• Ayat iki uga ngelingake supaya ora nyepelekake wektu, amarga wektu kang wis kelakon ora bisa dibalekake maneh.
• Kanthi ngerti lan mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat lan seneng nglakoni dhawuhe Allah, amarga ngerti yen kabeh iku kanggo kabegjan kita ing akhirat.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an tansah paring pituduh lan pepeling kanggo urip kita ing donya lan akhirat.