سوره مؤمنون — آیه 114

معانی کلمات:

• لَبِثْتُمْ: ماندید و درنگ کردید.
• قَلِیلًا: اندک و کوتاه.
• لَوْ أَنَّکُمْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ: اگر میدانستید (و آگاهی داشتید).

تفسیر آیه:

خداوند متعال در پاسخ به پرسش دوزخیان که پرسیدند: «چقدر در دنیا ماندیم؟» میفرماید: شما در دنیا جز مدت اندکی درنگ نکردید. این مدت کوتاه، در برابر عذاب جاودانهای که اکنون در آن هستید، بسیار ناچیز است. اگر در آن زمان علم و آگاهی داشتید که این اقامت کوتاه دنیوی، فرصتی برای طاعت و بندگی است و میتوانستید با صبر بر ایمان و عمل صالح، به سعادت ابدی دست یابید، هرگز اینگونه پاسخ نمیدادید و از آن فرصت بهره نمیبردید. اما اکنون که حقیقت را میبینید، افسوس و پشیمانی سودی ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

1. زندگی دنیا بسیار کوتاه و زودگذر است؛ پس نباید آن را با گناه و غفلت تباه کرد، بلکه باید از این فرصت اندک برای رسیدن به رضایت پروردگار و نجات از عذاب جاودان بهره برد.
2. علم و آگاهی نسبت به حقیقت زندگی و معاد، انسان را از غفلت بازمیدارد و او را به عمل صالح و پرهیز از گناه ترغیب میکند.
3. پشیمانی در قیامت سودی ندارد؛ پس باید در دنیا با بصیرت و هوشیاری، راه سعادت را برگزینیم و از فرصتهای کوتاه عمر برای کسب رضایت الهی استفاده کنیم.
4. این آیه یادآور عدالت و حکمت خداوند است که با بیان کوتاهی مدت دنیا، حجت را بر بندگان تمام کرده و راه هدایت را برای آنان روشن ساخته است.