Аль-Муминун сүресі — Аят 117

1. Сөздердің мағынасы:

• يَدْعُ — шақырады, яғни құлшылық етеді, сиынады.
• إِلَٰهًا آخَرَ — басқа тәңірді, Аллаһтан өзгеге табынатын нәрсені.
• بُرْهَانَ — дәлел, айғақ.
• حِسَابُهُ — есебі, яғни жазасы мен сұрауы.
• يُفْلِحُ — құтылмайды, қалағанына жетпейді, жеңіске жетпейді.

1. Аяттың тәпсірі:

Кімде-кім Аллаһпен бірге басқа бір тәңірге құлшылық етсе, оның бұған ешбір дәлелі жоқ. Шындығында, Аллаһтан өзгеге табынудың ешбір негізі жоқ — мұндай істің дәлелі болуы мүмкін емес. Сондықтан мұндай адамның есебі Раббысының алдында беріледі, жазасын да Раббысының өзі береді. Күдіксіз, қарсы келгендер қиямет күні құтылмайды, қалаған нәрселеріне жетпейді және азаптан құтылмайды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ — жалғыз Тәңір, Оған ешкімді серік қосуға болмайды. Бұл — иманның ең негізгі тірегі.
• Аллаһтан өзгеге табынудың ешбір дәлелі жоқ, себебі шынайы құлшылыққа тек Аллаһ қана лайық.
• Әрбір адамның ісі үшін есеп беретін күні бар, сондықтан әркім өз амалын ойланып жасауы керек.
• Күпірлік пен ширк адамды құтылуға, жеңіске жетуге апармайды — тек қана Аллаһқа шынайы сену мен Оған ғана құлшылық ету адамды құтқарысқа жеткізеді.
• Бұл аят адамды Аллаһқа бет бұруға, Оның жалғыздығын мойындауға және шынайы иманға шақырады. Ислам — адамды адасушылықтан құтқарып, шынайы бақытқа жеткізетін жол.