Surja El-Mu'minun — Ajet 117

Kuptimet e fjalëve:

• يَدْعُ: këtu do të thotë adhuron dhe lutet.
• إِلَٰهًا آخَرَ: zot tjetër pos Allahut.
• لَا بُرْهَانَ لَهُ بِهِ: pa asnjë provë apo argument për atë adhurim.
• حِسَابُهُ: llogaria dhe shpërblimi i tij.
• لَا يُفْلِحُ: nuk ka sukses, nuk arrin shpëtimin.

Tefsiri i Ajetit:

Kushdo që adhuron pos Allahut një zot tjetër, pa pasur asnjë provë apo argument për atë që bën – sepse çdo i adhuruar pos Allahut është i pavërtetë dhe pa asnjë bazë – atëherë llogaria e tij është te Zoti i tij, i Cili do ta dënojë për veprën e tij të keqe në Ditën e Gjykimit. Ai do ta shpërblejë sipas asaj që meriton. Me të vërtetë, jobesimtarët nuk do të kenë sukses as në atë që dëshirojnë dhe as në shpëtimin nga ajo që frikësohen. Ata nuk do t'i arrijnë qëllimet e tyre, as në këtë botë e as në botën tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se adhurimi i vetëm Allahut është e vërteta absolute, dhe se çdo adhurim tjetër është i pavlefshëm dhe pa asnjë provë.
2. Na tregon se Allahu është i Drejtë – Ai nuk i lë robërit pa llogari, por secili do të marrë shpërblimin e veprave të veta.
3. Na nxit të kërkojmë provat dhe argumentet në fenë tonë, sepse besimi i vërtetë ndërtohet mbi dije dhe bindje të fortë, jo mbi tradita të verbëra.
4. Na paralajmëron se suksesi i vërtetë është vetëm në besimin dhe veprat e mira, dhe se jobesimtarët, sado që të përpiqen, nuk do të arrijnë shpëtimin në Ditën e Fundit.
5. Ajeti na mbush zemrat me shpresë dhe dashuri për Islami, sepse na tregon rrugën e sigurt drejt lumturisë së përjetshme – rrugën e besimit në Një Zot të Vetëm.