Muminun surəsi — Ayə 117

Kəlmələrin mənaları:

• Yədu – dua edər, ibadət edər.
• İlahən ahar – başqa bir məbud.
• Bürhan – dəlil, sübut.
• Həsab – hesab, cəza və ya mükafat.
• Yüflih – nicat tapar, uğur qazanar.

Təfsir:

Bu ayə, Allahdan başqa bir məbuda ibadət edənlərin aqibətini açıq şəkildə bildirir. Kim Allahla yanaşı başqa bir tanrıya dua edər, ona ibadət edərsə – halbuki onun bu iddiası üçün heç bir dəlili, sübutu yoxdur – onun hesabı yalnız Rəbbinin yanındadır. Yəni, onun bütün əməllərinin qarşılığı Allahın ədalətli məhkəməsində veriləcəkdir. Çünki bu dünyada ona möhlət verilsə də, axirətdə onun layiq olduğu cəza mütləqdir.

Bu ayədə diqqət çəkən məqam ondan ibarətdir ki, hər bir haqsız iddia, hər bir batil inanc mütləq iflasa məhkumdur. Allahdan başqa heç bir varlıq – nə büt, nə ulduz, nə insan, nə də başqa bir şey – ibadətə layiq deyildir. Çünki ibadət yalnız yaradan, ruzi verən, ölümü və həyatı idarə edən Allaha məxsusdur.

Ayənin sonunda isə ən böyük həqiqət vurğulanır: "Kafirlər nicat tapmazlar." Bu, o deməkdir ki, küfr yolunu tutanlar, Allahı inkar edənlər və Ona şərik qoşanlar heç vaxt arzularına çatmayacaq, qorxduqlarından qurtula bilməyəcəklər. Onların bütün səyləri boşa çıxacaq, bütün ümidləri puça dönəcəkdir.

Ey insan! Bu ayə sənə xəbərdarlıq və eyni zamanda müjdədir. Xəbərdarlıq odur ki, Allahdan başqasına üz tutma, çünki bu, sonu ziyan olan bir yoldur. Müjdə isə odur ki, tək Allaha ibadət edən, Ona sığınan və Onun rəhmətinə ümid bəsləyənlər üçün sonsuz uğur və əbədi səadət vardır. Allahın rəhməti genişdir, O, tövbə edən bəndələrini bağışlayır və onları doğru yola yönəldir. Odur ki, hələ vaxt ikən Allaha üz tut, Onun birliyini qəbul et və gözəl əməllərlə həyatını bəzə. Çünki uğur yalnız iman və saleh əməllərdədir.