சூரா அல்-முஃமினூன் — வசனம் 117

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• يَدْعُ – அழைத்தல், வணங்குதல் (இங்கு வணங்குதல் என்ற பொருளில்)
• إِلَٰهًا آخَرَ – மற்றொரு கடவுள் (வணக்கத்திற்குரிய வேறு ஒருவர்)
• بُرْهَان – தெளிவான ஆதாரம், சான்று
• حِسَابُهُ – அவனுடைய கணக்கு / தீர்ப்பு / கூலி
• يُفْلِح – வெற்றி பெறுதல், பாக்கியம் அடைதல்

விளக்கம்:

அல்லாஹ்வுடன் சேர்த்து வேறு ஒருவரை வணக்கத்திற்குரியவராக அழைப்பவன் – அதாவது அவனுக்கு இணையாக மற்றொரு கடவுளை வணங்குபவன் – அவனுக்கு அந்த வணக்கத்திற்கு எந்த ஆதாரமும் இருக்காது. உண்மையில், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எதை வணங்கினாலும், அதற்கு எந்த நியாயமான சான்றும் இல்லை. இது ஒரு யதார்த்த நிலையை விளக்கும் குறிப்பாகும் – அல்லாஹ் அல்லாத வேறு எந்தப் பொருளையோ, நபரையோ வணங்குபவனுக்கு அதற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

அப்படிப்பட்டவனுடைய கணக்கு அவனுடைய இறைவனிடம் தான் இருக்கிறது. அவனுடைய தீய செயல்களுக்கான கூலியை அல்லாஹ்வே அவனுக்கு வழங்குவான். அவன் செய்த தீய வணக்கத்திற்காக அவனை வேதனையால் தண்டிப்பான். ஏனெனில், இறைமறுப்பாளர்கள் ஒருபோதும் வெற்றி பெற மாட்டார்கள். அவர்கள் விரும்பும் நன்மைகளை அடையவும் மாட்டார்கள், அவர்கள் அஞ்சும் வேதனையிலிருந்து தப்பிக்கவும் மாட்டார்கள். மறுமை நாளில் அவர்களுக்கு நல்ல பாக்கியமோ, வெற்றியோ இல்லை.

பயன்கள்:

1. தவ்ஹீதின் (ஏகத்துவத்தின்) மகத்துவம்: இந்த வசனம் அல்லாஹ்வை மட்டும் வணங்குவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது. அல்லாஹ்வுடன் வேறு எதையும் இணைவைப்பது மிகப்பெரிய பாவம் என்பதை உணர்த்துகிறது.
2. ஆதாரமற்ற வணக்கம்: எந்த ஆதாரமும் இல்லாத வணக்கம் அறியாமையின் அடிப்படையில் அமைந்தது. உண்மையான மார்க்கம் எப்போதும் தெளிவான ஆதாரங்களையும் ஞானத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது.
3. நீதியின் உறுதி: அல்லாஹ் நீதியானவன். ஒவ்வொருவரின் செயலுக்கும் ஏற்ற கூலியை அவன் வழங்குவான். இது மனிதர்களுக்கு நம்பிக்கையையும் அச்சத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.
4. வெற்றியின் உண்மையான அர்த்தம்: உண்மையான வெற்றி என்பது இறைவனின் திருப்தியைப் பெறுவதிலும், மறுமையின் நன்மையை அடைவதிலும் தான் இருக்கிறது. இவ்வுலக செல்வமும் அந்தஸ்தும் மட்டுமே வெற்றி அல்ல.
5. இணைவைப்பிலிருந்து விலகுதல்: இந்த வசனம் முஸ்லிம்களை இணைவைப்பின் அனைத்து வடிவங்களிலிருந்தும் விலகி, தூய ஏகத்துவத்தில் உறுதியாக இருக்க அழைப்பு விடுக்கிறது. இது அவர்களின் இறைநம்பிக்கையை வலுப்படுத்துகிறது.