Sura Al-Muminun — Werset 47

Znaczenie słów:

• „Anu'minu" – czy uwierzymy / czy zaakceptujemy jako posłańców.
• „Li-basharayni mithlina" – dwóm ludziom podobnym do nas (tj. zwykłym śmiertelnikom, bez żadnej przewagi nad nami).
• „Wa qawmuhuma" – a ich lud (tj. Banu Isra'il – synowie Izraela).
• „Lana 'abidun" – są dla nas sługami / poddanymi, uległymi i pokornymi (jak niewolnicy).

Tafsir (wyjaśnienie):

Faraon i jego możnowładcy, odrzucając posłannictwo Mojżesza i Aarona (pokój z nimi), powiedzieli z pogardą i arogancją: „Czy mamy uwierzyć dwóm zwykłym ludziom, podobnym do nas – którzy nie mają nad nami żadnej wyższości ani w pochodzeniu, ani w bogactwie, ani w pozycji społecznej? A ich lud, synowie Izraela, jest przecież naszymi sługami, uległymi i pokornymi, którzy są nam posłuszni jak niewolnicy. Jak więc ci dwaj, pochodzący z takiego narodu, mogliby być posłańcami Boga i mieć nad nami przewagę?"

Ich słowa ukazują głęboką pychę i zaślepienie – odrzucili prawdę nie dlatego, że nie mieli dowodów, ale dlatego, że ich dumne serca nie mogły znieść myśli, iż ktoś z narodu uciśnionego i poddanego im został wybrany przez Boga na proroka. Gardzili Mojżeszem i Aaronem wyłącznie z powodu ich pochodzenia społecznego, nie zważając na treść ich przesłania ani na cuda, które im towarzyszyły.

Korzyści i wnioski płynące z tej historii:

1. Odrzucenie prawdy z powodu pychy i uprzedzeń społecznych jest jedną z największych barier na drodze do wiary. Człowiek powinien oceniać prawdę według jej treści i dowodów, a nie według statusu społecznego czy pochodzenia tego, kto ją głosi.
2. Bóg wybiera na posłańców ludzi, których chce, niezależnie od ich pozycji społecznej czy majątkowej. Prawdziwa wielkość człowieka nie zależy od bogactwa ani pochodzenia, lecz od wiary, pobożności i wierności Bogu.
3. Lekarstwo na pychę i arogancję – pokora wobec Boga i Jego stworzeń. Faraon i jego lud przegrali, ponieważ ich serca były pełne wyniosłości. Kto pragnie szczęścia w tym życiu i w życiu ostatecznym, powinien otworzyć swoje serce na prawdę, nawet jeśli pochodzi ona od osoby, którą uważa za niższą od siebie.
4. Historia ta uczy nas, że wiara nie jest przywilejem możnych tego świata, lecz darem Boga dla tych, którzy są szczerzy i pokorni. Wielu proroków pochodziło z biednych i słabych rodów, a mimo to Bóg uczynił ich najlepszymi ze stworzeń.
5. Ostrzeżenie przed naśladowaniem tradycji i zwyczajów bez zastanowienia. Faraon i jego lud odrzucili Mojżesza, ponieważ ich umysły były zniewolone przez przyzwyczajenia i dumę z własnej pozycji. Człowiek powinien zawsze badać prawdę, zanim ją odrzuci lub zaakceptuje.