Sure Mü'minûn — Ayet 47

Kelime Anlamları:

• Beşer (بشر): İnsan, insanoğlu.
• Misl (مثل): Benzer, eşit, denk.
• Kavm (قوم): Kavim, topluluk, bir peygamberin gönderildiği toplum.
• Âbidûn (عابدون): İbadet edenler, itaat edenler, boyun eğenler, köle gibi hizmet edenler.

Tefsir:

Bu âyet, Firavun ve kavminin, Allah'ın iki büyük peygamberi Hz. Musa ve Hz. Harun'a karşı takındıkları kibirli ve inkârcı tavrı bizlere haber vermektedir. Onlar, bu iki peygamberi kendilerine denk görmediler ve şöyle dediler: "Biz, tıpkı bizim gibi iki insana mı iman edeceğiz? Üstelik onların kavmi olan İsrailoğulları, bizim emrimiz altında, bize boyun eğmiş köleler gibi itaat eden insanlardır. Biz, kölelerimiz durumundaki bir topluluğun fertlerini kendimize rehber mi kabul edeceğiz?"

Bu sözler, onların ne kadar büyük bir gaflet ve kibir içinde olduklarını gösteriyor. Onlar, peygamberliğin Allah tarafından seçilen bir lütuf olduğunu unutmuşlar, üstünlüğün ancak takva ile olduğunu idrak edememişlerdi. Onlara göre değer, soy, makam ve dünyevi güçle ölçülüyordu. Bu yüzden, Allah'ın seçtiği iki elçiyi, sırf kendi toplumlarından ve kendi benzerleri oldukları için reddettiler.

Bu kıssada bizim için çok önemli dersler vardır. İnsan, Allah'ın hidayetine çağrıldığında, davetçinin kimliğine değil, getirdiği mesajın doğruluğuna bakmalıdır. Kibir, insanı hakikati görmekten alıkoyan en büyük perdedir. Firavun ve kavmi, bu kibirleri yüzünden hem dünyada hem ahirette hüsrana uğradılar. Bizler, Allah'ın dinine davet edildiğimizde, davetçinin makamına, soyuna veya servetine değil, Kur'an'ın ve Peygamber Efendimiz'in (s.a.v.) getirdiği hakikatlere kulak vermeliyiz. Çünkü Allah katında üstünlük ancak takva iledir ve hidayet, Allah'ın dilediğine verdiği bir rahmettir. Bu rahmetten mahrum kalmamak için gönlümüzü tevazu ile dolduralım, kibirden uzak duralım. Unutmayalım ki, kibir şeytanın da helakine sebep olmuştu; "Ben ondan hayırlıyım" demişti. Rabbimiz bizleri, Firavun gibi kibirle hakikati reddedenlerden değil, tevazu ile iman edenlerden eylesin.