Аль-Муминун сүрөсү — Аят 47

1. Сөздөрдүн мааниси:

• ﴿أَنُؤْمِنُ﴾ — ишенебизби, ыйман келтиребизби?
• ﴿لِبَشَرَيْنِ﴾ — эки адамга (Муса менен Харунга).
• ﴿مِثْلِنَا﴾ — бизге окшош, бизден эч айырмасы жок.
• ﴿وَقَوْمُهُمَا﴾ — алардын коому, эли (Бани Исраил).
• ﴿عَابِدُونَ﴾ — бизге баш ийген, моюн сунган, кул сыяктуу багынган.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Фараон жана анын эли Муса менен Харунга кайрылып: «Бизге окшогон эки жөнөкөй адамга ишенелиби? Алардын бизден эч кандай артыкчылыгы жок, алар да биз сыяктуу эле адамдар. Ал эми алардын эли болгон Бани Исраил бизге багынып, биздин буйругунду аткарып, кул сыяктуу моюн сунуп жүрбөйбү?» — деп текеберленишти. Алар пайгамбарлыктын чыныгы маанисин түшүнбөй, адам баласына берилген улуу даражаны жокко чыгарышты. Фараон өзүн кудай ордунда сезип, Муса менен Харундун адамдык жаратылышын шылтоо кылып, аларга ыйман келтирүүдөн баш тартты. Ал эми алардын элинин багынып жүргөнүн өздөрүнүн улуулугунун далили деп ойлошту. Бирок пайгамбарлык — бул Аллахтын тандап берген ырайымы, ал байлыкка, бийликке же коомдук абалга байланыштуу эмес.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Ыйман келтирүүдө текеберлик жана менменсинүү тоскоол болоорун эскертет. Фараон жана анын эли акыйкатты ачык көрүп туруп, текеберлигинен улам кабыл албады.
• Пайгамбарлар да адам баласынан болот; алардын адамдык жаратылышы алардын пайгамбарлык миссиясына эч кандай зыян келтирбейт. Бул — Аллахтын даанышмандыгы.
• Башкаларды басынтып, аларды өзүнө кул кылып эсептөө — адашуунун жана зордук-зомбулуктун белгиси. Ислам адамдардын ортосундагы адилеттикке жана ар-намыс теңдигине чакырат.
• Аллах кимди пайгамбар кылып тандаса, ага акыл-эс, адеп-ахлак жана далил-белгилерди берет. Аны жөнөкөй адам деп четке кагуу — наадандык.
• Бул аят бизди акыйкатты кабыл алууда жеке кызыкчылыктарды, коомдук абалды жана текеберликти тоскоол кылбоого үндөйт. Ислам — ар кандай текеберликтен арылтып, чын ыйманга жеткирүүчү жол.