سورت مؤمنون — آیت 55

د کلمو معناګانې:

• أَيَحْسَبُونَ: ایا دوى ګمان كوي؟
• نُمِدُّهُم: مونږ دوى ته وركوو او په پرله پسې توګه يې ورته زياتوو.
• مِن مَّالٍ وَبَنِينَ: له شتمنۍ او زامنو څخه.

تفسیر:

ایا دا كافران چې په خپلو شتمنیو او زامنو ویاړي، دا ګمان كوي چې مونږ چې دوى ته په دې دنيا كې شتمني او زامن وركوو، نو دا زمونږ له لوري د دوى لپاره د خیر او عزت تعجیل دى؟ یعنې ایا دوى فكر كوي چې دا نعمتونه د دوى د نیكۍ او د الله تعالی په نزد د دوى د قدرمنتیا دلیل دى؟

نه، دا خبره سمه نه ده. حقیقت دا دى چې مونږ دوى ته دا نعمتونه د استدراج او فتنې لپاره وركوو. یعنې مونږ دوى ته په تدریج سره نعمتونه وركوو، خو دوى په دې نه پوهېږي چې دا زمونږ له لوري د دوى لپاره سزا ده، ځكه چې دوى په دې نعمتونو كې ډېر ژور ډوبېږي او له حق څخه لا پسې لرې كېږي. دوى د دې نعمتونو په سبب نه شكر كوي، بلكې په سركشۍ او طغیان كې لا پسې زیاتېږي، او په پایله كې به د دوى عذاب لا پسې سخت وي. خو دوى د دې حقیقت نه احساس نه كوي او نه يې پوهېږي.

فايدې:

• دا چې د نعمتونو شتون د الله تعالی د رضايت او خوښۍ نښه نه ده، ځكه ځينې وختونه الله تعالی د خپلو بندګانو سره د دوى د ازمويلو او د دوى د ګناهونو د زياتولو لپاره نعمتونه وركوي.
• مومنان بايد تل په نعمتونو كې د الله تعالی شكر ادا كړي او له دې څخه د عبرت اخيستلو هڅه وكړي، تر څو د استدراج په جال كې ونه لوېږي.
• دا چې دنياوي نعمتونه د تل لپاره نه دي، بلكې د ازموينې وسيله ده، نو مومنان بايد د آخرت د تل پاتې نعمتونو لپاره هڅه وكړي.