Аль-Муминун сүресі — Аят 55

1. Сөздердің мағынасы:

• أَيَحْسَبُونَ — ойлай ма, санай ма? (яғни, олар осылай деп ойлай ма?)
• نُمِدُّهُم — біз оларға береміз, жалғастырып береміз (мұнда "көмек ретінде беру" мағынасында).
• مِن مَّالٍ وَبَنِينَ — мал-мүлік пен ұрпақтардан.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала қарсы шыққандардың ой-пікірін әшкерелейді. Олар дүниеде өздеріне берілген мал-мүлік пен ұрпақты Алланың оларға деген ризалығының және жақсылыққа лайықтылығының белгісі деп ойлайды. Яғни, олар: "Бізге байлық пен балалар берілсе, демек Алла бізді жақсы көреді, біз дұрыс жолдамыз" деп есептейді.

Алайда Алла Тағала бұл ойдың қате екенін айтады. Бұл берілген нығметтер — оларға деген жақсылықтың белгісі емес, керісінше, бұл — бір сынақ, біртіндеп тартылатын азғыру (истидрадж). Олар бұл нығметтерге алданып, шүкір етуді ұмытып, тәкаппарлыққа салынады. Осылайша олар біртіндеп апатқа жақындайды, бірақ мұны сезбейді де, түсінбейді де.

Бұл аят адам баласын дүние байлығына алданып қалмауға, оның артында үлкен сынақ жатқанын түсінуге шақырады. Дүниедегі нығмет — Алланың сүйіспеншілігінің дәлелі емес, ол — сынақ құралы. Кімде-кім осы нығметтерді Алла жолында пайдаланып, шүкір етсе, ол үшін игілікке айналады. Ал кімде-кім оған мастанса, ол үшін апатқа айналады.

1. Аяттан алынатын пайдалы қорытындылар:

• Дүние байлығы мен бала-шағаның көптігі адамның Алла алдындағы құрметінің өлшемі емес. Бұл — сынақ.
• Алла Тағала кейде күнәкар адамдарға да дүние нығметтерін береді; бұл оларға деген сүйіспеншілік емес, біртіндеп тартылатын азғыру.
• Мұсылман адам дүниеге алданып қалмай, әр нығметті Алланың разылығы үшін пайдалануға тырысуы керек.
• Шүкір ету — нығметтің артуына себеп, ал мастанбау — апаттан сақтайтын қалқан.
• Бұл аят адамды ойлануға шақырады: мендегі нығметтер — Алланың маған деген сүйіспеншілігінің белгісі ме, әлде сынақ па? Осы сұраққа жауап іздеу — иманды жанның парызы.
• Құран — адамның жүрегін оятып, дүниеге деген көзқарасын түзететін кітап. Оны оқып, ойлану — бақытқа жетудің жолы.