Аль-Муминун сүрәсе — Аять 57

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Хәшйә — курку, Аллаһыдан курку хисен тоту.
• Мүшфикъун — куркучылар, шифкатьлеләр, эчләре пошып, куркып яшәүчеләр. Бу сүз "әшфәка" тамырыннан алынган, ул — берәр нәрсәдән куркып, аның зарарыннан саклануны белдерә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең тәкъва бәндәләрен — ышанычлы мөэминнәрне тасвирлый. Алар — иманнары һәм изге гамәлләре булуга да карамастан, Раббыларыннан куркучылар, Аллаһының Җәзасыннан, Җәһәннәм газабыннан эчләре пошып яшәүчеләр. Алар үзләрен яхшы дип санамыйлар, киресенчә, гел Аллаһының коткысыннан шифкатьлеләр — ягъни үзләренең гөнаһлары өчен борчылалар, тәүбә итәләр, Аллаһының рәхмәтенә өметләнәләр. Аларның куркуы — өметсезлек түгел, ә ихтирам һәм мәхәббәт белән катышкан изге курку. Алар беләләр: Аллаһының Җәзасы гадел, ә Рәхмәте киң, шуңа күрә алар ике арада — курку һәм өмет арасында яшиләр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин кеше иманы нык булса да, Аллаһыдан куркудан туктамый — бу курку аны гөнаһлардан саклый һәм изге гамәлләргә өндәп тора.
• Аллаһыдан курку — кешене тәкәбберлектән, үзен башкалардан өстен куюдан арындыра, чөнки ул гел үзенең кимчелекләрен күреп, Раббысына тәүбә белән мөрәҗәгать итә.
• Бу курку — өметсезлек түгел, ә Аллаһының бөеклеген танудан туган ихтирамлы курку, ул күңелне пакьләндерә, йөрәкне йомшарта.
• Мөэминнәрнең дәрәҗәсе — аларның гамәлләре күплеге белән түгел, ә күңелләренең Аллаһыга тугрылыгы һәм куркуы белән билгеләнә.