Surat Al-Mu'minun — Ayat 57

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• خشية (khasyyah): rasa wedi sing dibarengi karo ngerti marang kaluhurane Allah lan rasa ngajeni marang Panjenengane.
• مشفقون (musyfiqun): wong-wong sing padha kuwatir banget lan nggegirisi atine amarga wedi marang siksa lan bebendune Allah.

1. Tafsir ayat:

Satemene wong-wong mukmin sing bener-bener iman lan padha nindakake kabecikan, atine ora tau tentrem yen ngelingi Allah. Padha tansah kuwatir lan wedi yen nganti ora netepi dhawuhe Allah utawa nglakoni barang sing dilarang. Rasa wedi iki dudu wedi sing nggawe putus asa, nanging wedi sing tuwuh saka rasa ngajeni lan ngerti marang kaluhurane Gusti Allah. Sanajan wis padha iman lan nindakake amal shalih, dheweke ora rumangsa aman lan ora sombong, nanging tansah ngati-ati lan muhasabah marang awake dhewe. Dheweke wedi marang siksa lan bebendune Allah sing wis dielingake marang para kawulane.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Rasa wedi marang Allah iku tandha-tandhane wong sing imane kuat lan atine isih urip.
• Wong mukmin sing sejati ora gampang rumangsa aman saka siksa Allah, mula tansah ngati-ati ing saben tumindake.
• Rasa wedi marang Allah ora nggawe wong adoh saka Panjenengane, malah saya cedhak amarga tansah ngajeni lan ngabekti.
• Kanthi ngelingi gedhene siksa Allah, wong bakal saya semangat nindakake kabecikan lan ninggalake barang sing dilarang.
• Iman lan amal shalih kudu dibarengi karo rasa andhap asor lan ora sombong, amarga kabeh iku mung saka kanugrahane Allah.