Аль-Муминун сүрөсү — Аят 57

1. Сөздөрдүн мааниси:

• "خَشْيَة" — коркуу, такыбаалык, Аллахтын азабынан жана каарынан коркуу.
• "مُشْفِقُونَ" — катуу тынчсызданып, жүрөгү титиреп коркугандар, этият болгондор.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Чындыгында, ыйман келтирип, жакшылык иштерди кылган адамдар да Раббисине болгон терең такыбаалыктан улам, Анын азабынан жана каарынан жүрөктөрү титиреп, коркуу сезиминде болушат. Алар өздөрүнүн жакшы амалдарына мактанып, текеберленбейт, тескерисинче, дайыма Аллахтын алдында жоопкерчиликти сезип, этияттык менен жашашат. Бул коркуу аларды күнөөдөн кайтарып, жакшылыкка умтултуучу пайдалуу коркуу.

1. Алынуучу пайдалар:

• Ыйман жана жакшы амалдар адамды Аллахтан коркуудан бошотпойт, тескерисинче, такыбаалыкты тереңдетет.
• Аллахтан коркуу — жүрөктү тазалап, күнөөдөн сакталууга жардам берүүчү улуу сыпат.
• Бул аят ыймандуу адамдын жүрөгүндө дайыма сергектик жана жоопкерчилик сезими болушу керектигин үйрөтөт.
• Аллахтын азабынан этият болуу — пендеге пайдалуу, ал эми Анын ырайымынан үмүт үзүү туура эмес.
• Ыймандуу адам өз амалдарына мактанып калбай, дайыма Аллахка моюн сунуп, тообо кылып, кечирим суроого умтулат.