சூரா அல்-முஃமினூன் — வசனம் 57

சொற்பொருள்:

• خَشْيَة (கஷ்யா): அச்சம், பயம். இது இறைவனின் மகத்துவத்தையும் வல்லமையையும் உணர்ந்து அவனைப் பற்றிய பயத்தைக் குறிக்கும்.
• مُشْفِقُونَ (முஷ்ஃபிகூன்): அச்சப்படுபவர்கள், நடுங்குபவர்கள். இது மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் கூடிய பயத்தைக் குறிக்கும்.

விளக்கம்:

இந்தப் புனித வசனத்தில், அல்லாஹ் தன் உண்மையான அடியார்களின் சிறப்பியல்புகளில் ஒன்றை விளக்குகிறான். அவர்கள் தங்கள் இறைவனின் மகத்துவத்தையும் வல்லமையையும் நன்கு உணர்ந்தவர்கள். அவர்கள் இறைவனின் தண்டனையைப் பற்றி மிகுந்த அச்சத்துடன் இருப்பார்கள். அவர்கள் செய்யும் நல்ல செயல்கள் இருந்தபோதிலும், தங்கள் கடமைகளை முழுமையாக நிறைவேற்றவில்லையோ என்று பயப்படுவார்கள். இறைவனின் கட்டளைகளை மீறிவிடுவோமோ என்ற அச்சம் அவர்கள் உள்ளங்களில் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும். இந்த அச்சம் அவர்களை இறைவனின் வழிகாட்டுதலுக்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படியத் தூண்டுகிறது. அவர்கள் இறைவனின் தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்க விரும்பி, அவனுடைய கருணையையே நாடுகிறார்கள். இந்த அச்சம் அவர்களை ஆணவத்திலிருந்தும், தவறான செயல்களிலிருந்தும் பாதுகாக்கிறது.

பயன்கள்:

1. இறைவனின் மகத்துவத்தை உணர்ந்து அவனைப் பற்றி அச்சப்படுவது ஒரு சிறந்த அடியாரின் அடையாளமாகும். இந்த அச்சம் அவர்களை நல்ல செயல்களில் ஈடுபடத் தூண்டுகிறது.
2. ஒரு முஸ்லிம் எவ்வளவு நல்ல செயல்கள் செய்தாலும், இறைவனின் தண்டனையிலிருந்து தன்னை முழுமையாகப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியாது என்ற பணிவான உணர்வு அவனிடம் இருக்க வேண்டும்.
3. இறைவனின் கருணை மீது நம்பிக்கை வைத்து, அவனுடைய தண்டனையைப் பற்றி அச்சப்படுவதே சமநிலையான இறைநம்பிக்கையாகும். இந்த இரண்டும் இணைந்திருந்தால் தான் உண்மையான இறைநேசம் ஏற்படும்.
4. இந்த அச்சம் ஒருவனை தவறான செயல்களிலிருந்து தடுத்து, நல்லொழுக்கங்களைக் கடைப்பிடிக்க வழிவகுக்கிறது. இதுவே இஸ்லாம் விரும்பும் உயர்ந்த பண்பாகும்.