Sure Mü'minûn — Ayet 57

Kelime Anlamları:

• Haşyet (خشية): Allah’a karşı derin saygı ve korku duymak, O’nun azameti karşısında huşu içinde olmak.
• Müşfikun (مشفقون): Endişe edenler, korku ve titreme içinde olanlar, Allah’ın azabından sakınanlar.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, gerçek müminlerin vasıflarını anlatırken, onların Allah’a olan kulluklarının en önemli göstergelerinden birine dikkat çeker: Allah korkusu ve O’na karşı derin bir saygı duygusu. Burada sözü edilen korku, insanı ümitsizliğe düşüren, yıpratan bir korku değildir. Aksine bu, kalbin Allah’ın büyüklüğü karşısında titremesi, O’nun emirlerine karşı gelmekten ve yasaklarına düşmekten ötürü duyulan hassas bir endişedir.

Müminler, ne kadar iyi amel işlerlerse işlesinler, ne kadar ibadet ederlerse etsinler, yine de kendilerini Allah’ın huzurunda eksik ve kusurlu görürler. Onlar, “Acaba Rabbimiz bizden razı mı? Amellerimiz kabul oldu mu? Hesap gününde bizim için ne var?” diye düşünür ve bu düşünceyle yaşarlar. Bu hâl, onların gaflete düşmesini engeller, onları sürekli olarak hayra ve iyiliğe sevk eder.

Bu ayet bize şunu öğretir: Gerçek mümin, Allah’ın azabından emin olmaz. O, her an Rabbine karşı saygılı ve dikkatli bir kul olarak yaşar. Bu korku, onu günahlardan uzaklaştırır, ibadetlere daha sıkı sarılmasını sağlar ve kalbini dünya hayatının geçici zevklerine karşı uyanık tutar.

Sevgili kardeşlerim, bu ayet bize ne güzel bir ders veriyor! İman etmek, sadece dille “inandım” demek değildir. İman, kalbin Allah ile olan bağını güçlendirmek, O’na karşı derin bir saygı ve sevgiyle dolu bir korku taşımaktır. Bu korku, bizi Allah’a yaklaştıran, O’nun rahmetine ve mağfiretine vesile olan bir korkudur. Rabbimiz, bu ayette övdüğü bu kullarını, kıyamet gününde en büyük mükâfatlarla ödüllendireceğini müjdeliyor.

Unutmayalım ki, Allah korkusu, kalbin diriliğinin ve imanın tazeliğinin işaretidir. Bu korku, bizi dünyada huzurlu, ahirette ise kurtuluşa erdiren en büyük sermayemizdir. Rabbimiz, bizleri de bu ayette övülen kullarından eylesin. Amin.