سوره مؤمنون — آیه 57

معانی کلمات:

• خَشْیَة: ترس همراه با احترام و تعظیم.
• مُشْفِقُونَ: بیمناکان، کسانی که از چیزی میترسند و دلشان لرزان است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، مؤمنان راستین را با ویژگی والایی معرفی میکند: آنان کسانی هستند که با وجود ایمان و اعمال نیک، از پروردگار خود میترسند و دلهره دارند. این ترس، نه ترسِ ناامیدکننده است، بلکه خشیتی آمیخته با محبت و شناخت عظمت پروردگار است. آنان از عذاب و کیفر الهی که خداوند برای گناهکاران بیان کرده، بیمناکاند و همواره مراقب اعمال خود هستند تا مبادا از فرمان او سرپیچی کنند. این حالت، نشانهی ایمان حقیقی است؛ زیرا هرچه معرفت انسان به خدا بیشتر شود، خشیت او نیز افزونتر میگردد. آنان نه به اعمال نیک خود مغرور میشوند و نه خود را از عذاب الهی ایمن میدانند، بلکه با تواضع و ترسِ توأم با امید، در مسیر بندگی گام برمیدارند.

فواید و پیامهای آیه:

• ترس از خداوند، نشانهی ایمان راستین است و مؤمن واقعی هرگز خود را از عذاب الهی ایمن نمیداند.
• خشیت الهی، انسان را از گناه بازمیدارد و به انجام طاعات ترغیب میکند.
• این ترسِ سازنده، با امید به رحمت خدا همراه است و انسان را به تعادل روحی و روانی میرساند.
• مؤمنانِ خاشع، الگوی عملی برای دیگران هستند و جامعه را به سمت تقوا و پرهیزگاری سوق میدهند.
• این آیه، بشارتی برای مؤمنان است که خشیت آنان در پیشگاه خداوند بیپاداش نخواهد ماند و بهشت و رضوان الهی را در پی خواهد داشت.