සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 57

වචන අර්ථ:

• خَشْيَةِ – භය, බිය, ගෞරව සහිත භීතිය
• مُشْفِقُونَ – බියපත් වන්නෝ, ආරක්ෂාව පතන්නෝ (අධික ලෙස බිය වී සිටින්නෝ)

අර්ථ විවරණය:

නියත වශයෙන්ම, ඔවුන්ගේ පරමාධිපතිගේ භය හේතුවෙන් බියපත් වන්නෝ වූ අය—එනම්, ඔවුන් තම දේව භය හේතුවෙන් අතිශයින් බියපත් වී සිටිති. ඔවුන් තම දෑස් පියාගෙන නොසිටින අතර, තම රබ්ගේ දඬුවම පිළිබඳව නිරන්තරයෙන් බියෙන් පසුවෙති. ඔවුන් තම ඇදහිල්ල හා යහකම් ක්රියාවන් සමඟ වුවද, තම පරමාධිපතිගේ දඬුවමින් ආරක්ෂා වීමට අපේක්ෂා කරමින්, උන්වහන්සේගේ බලය හා දඬුවම පිළිබඳව ගැඹුරු භයකින් සිටිති. මෙය ඔවුන්ගේ ඇදහිල්ලේ පරිපූර්ණත්වය හා ඔවුන්ගේ භක්තියේ උච්චතම අවස්ථාවයි—ඔවුන් තම යහපත් ක්රියාවන් පිළිබඳව ආඩම්බර නොවී, අල්ලාහ්ගේ දඬුවමින් ආරක්ෂා වීමට නිරන්තරයෙන් උත්සුක වෙති.

උපදේශනා හා පාඩම්:

1. සැබෑ ඇදහිලිවන්තයා තම ඇදහිල්ල හා යහකම් ක්රියාවන් නිසා ආඩම්බර නොවී, අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පිළිබඳව නිරන්තර භයින් සිටිය යුතුය. මෙය ඔහුව නිහතමානී කරවන අතර, තව තවත් යහකම් කරා ඔහුව ගෙන යයි.
2. අල්ලාහ්ට ඇති භය යනු උන්වහන්සේගේ දඬුවමට බිය වීම පමණක් නොව, උන්වහන්සේගේ ගෞරවය, උත්කර්ෂය හා බලය පිළිබඳ ගැඹුරු අවබෝධයකින් පැන නගින භයයි. මෙම භය ඇදහිලිවන්තයාව පාපවලින් ඈත් කරවන අතර, යහපත් ක්රියාවන් කරා ඔහුව මෙහෙයවයි.
3. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමින් ආරක්ෂා වීමේ අපේක්ෂාව ඇදහිලිවන්තයාගේ ජීවිතයේ ප්රධාන ඉලක්කයක් විය යුතුය. මෙම බිය සහ බලාපොරොත්තුව අතර සමතුලිතතාවය ඉස්ලාමයේ සුන්දරත්වයයි—අපි උන්වහන්සේගේ දයාව බලාපොරොත්තු වන අතරම, උන්වහන්සේගේ දඬුවමින් ආරක්ෂා වීමටද උත්සුක වෙමු.
4. මෙම භය ඇදහිලිවන්තයාව උඩඟුකමෙන්, අහංකාරයෙන් හා අනුන් හෙළා දැකීමෙන් ආරක්ෂා කරයි. තමාගේම තත්ත්වය පිළිබඳව අවිනිශ්චිතව සිටින ඔහු, අනුන්ගේ අඩුපාඩු දෙස බැලීමට වඩා තමාගේම අඩුපාඩු නිවැරදි කිරීමට උත්සුක වෙයි.