Аль-Муминун сүрәсе — Аять 98

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَعُوذُ — сыенырга, качарга, ярдәм сорарга.
• أَن يَحْضُرُونِ — аларның (шәйтаннарның) минем яныма килүләреннән, хәзер булуларыннан.

Аять тәфсире:

Әй, Пәйгамбәр! Син әйт: "И Раббым! Мин Сиңа сыенам шәйтаннарның минем эшләремә килеп кушылуыннан, аларның минем яныма килүеннән һәм минем эшләремә катышуыннан. Алар минем гыйбадәтемә, гамәлләремә һәм барлык эшләремә килеп кермәсеннәр өчен Синең ярдәмеңне сорыйм". Бу — шәйтанның һәркемгә, хәтта Пәйгамбәргә дә, якын килергә тырышуына каршы дога. Шәйтаннар кешенең янына килгәндә, аның күңеленә яман уйлар салалар, аны туры юлдан яздырырга тырышалар. Әгәр дә кеше Аллаһка сыенса, Аллаһ аны шәйтанның явызлыгыннан саклый. Бу аятьтә Пәйгамбәргә шәйтаннарның һәртөрле килүеннән, аеруча үлем вакытында һәм гамәлләр кылганда, Аллаһка сыенырга өйрәтелә. Чөнки шәйтан кеше үлем алдыннан булганда килеп, аның иманын какшатырга тырыша.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэмин кеше һәрвакыт Аллаһка сыенырга тиеш, чөнки шәйтанның һөҗүме көчле, ә кеше үзе генә аңа каршы тора алмый.
• Шәйтаннан саклануның иң яхшы юлы — Аллаһка дога кылу һәм Аңа сыену.
• Пәйгамбәрнең үзе дә шәйтаннан Аллаһка сыенуы — безгә өйрәтә: кеше нинди генә дәрәҗәдә булмасын, ул һәрвакыт Аллаһтан ярдәм сорарга мохтаҗ.
• Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: Аллаһка ихлас сыенган кешене Аллаһ саклар, шәйтан аңа зарар китерә алмас.