سوره مؤمنون — آیه 98

معانی کلمات:

• «أَعُوذُ»: پناه میبرم، استجاره میکنم.
• «یَحْضُرُونِ»: حاضر شوند، نزد من بیایند (یعنی شیاطین در امور من حضور یابند).

تفسیر آیه:

ای پیامبر! بگو: پروردگارا! من به تو پناه میبرم از اینکه شیاطین در هیچ یک از امور و کارهایم بر من حاضر شوند و مرا احاطه کنند. این پناهبردن به خدا، بهویژه در هنگام مرگ و در تمام حالات زندگی اهمیت دارد؛ زیرا شیطان وقتی در جایی حاضر شود، وسوسههای خود را القا میکند و انسان را به باطل و فساد و دوری از حق میکشاند. پس بندهی مؤمن باید در همهی احوال، از حضور و وسوسههای شیاطین به خدا پناه ببرد و از او یاری بخواهد.

فواید و پیامهای آیه:

• انسان در تمام مراحل زندگی، از جمله لحظهی مرگ، نیازمند پناه بردن به خداوند از شر شیطان است؛ زیرا شیطان دشمنی است که هیچگاه از گمراه کردن انسان دست برنمیدارد.
• توکل بر خدا و استعانت از او، تنها راه نجات از وسوسههای شیطانی و حفظ ایمان است.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر دشمن درونی (شیطان) نباید مغرور یا غافل باشیم، بلکه باید پیوسته با ذکر و دعا، خود را در پناه خدا قرار دهیم.
• پناه بردن به خدا نشانهی ایمان و تواضع بنده در برابر پروردگار است و خداوند نیز وعده داده است که بندگان پناهنده به او را حفظ کند و از گزند شیاطین ایمن گرداند.