Suurah Al-Furqaan — Aayad 12

Macnaha Erayada:

• Taxyuud (تَغَيُّظًا): Codka xanaaqa oo ka soo baxa naarta iyadoo ka caraysan gaalada.
• Zafiir (زَفِيرًا): Codka dheer ee xanuunka iyo cabsida ee ka soo baxa laabta, sida codka dameerka oo kale.

Tafsiirka:

Markay Naarta aragto gaalada maalinta Qiyaamaha iyagoo loo kaxaynayo, xataa hadday meel aad u fog joogaan, waxay maqlaan codkeedii xanaaqa badan iyo guuxii dheer ee ka soo baxaya, taasoo muujinaysa cadhadeeda iyo nacabkeeda iyaga ku aaddan. Tani waa digniin daran oo ku saabsan darajada xun ee gaalada ku sugaysan, iyadoo Naarta lafteedu ay ka cadhaysan tahay iyaga, sidaa darteed waxay ku soo dhawaaqdaa cod xun oo cabsi gelinaya quluubta.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Cadaabka Qiyaamaha waa mid dhab ah oo xun: Aayaddan waxay noo caddaynaysaa in Naarta ay tahay mid nool oo garqaadaya, waxayna ka cadhaysan tahay kuwa xaqa beeniyay. Tani waxay ku boorrinaysaa dadka inay ka fikiraan cawaaqibka camalkooda.
2. Digniin iyo baraarujin: Qur'aanku wuxuu noogu soo bandhigayaa sawirkan cabsi badan si aanu u halaysanayn, balse aanu u dhaqmi doonno sidii aanu uga fogaansan lahayn sababaha keenaya cadaabkan.
3. Naxariista Ilaahay: Marka la eego darnaanta Naarta iyo cadhadeeda, waxay noo muujinaysaa naxariista Ilaahay oo aan dhammaad lahayn, isagoo na siiyay fursad nololeed oo aan ku toobad keen karno oo aan ku camal fiican samayn karno, ka hor inta aynaan gaarin maalintaas.
4. Ku boorrin wax wanaagsan: Aayaddan waxay dadka u furaysaa albaabka rajaynka, iyadoo muujinaysa in hadda ay tahay wakhtigii la iska badbaadin lahaa, isagoo la xaqiijinayo in jannada iyo Naarta ay yihiin laba dariiq oo dadku ikhtiyaarkiisu uu ku jiro.