ซูเราะฮฺ อัล-ฟุรกอน — อายะฮฺ 12

คำอธิบายคำศัพท์:

• تَغَيُّظًا หมายถึง เสียงที่แสดงความโกรธเกรี้ยวกราดอย่างรุนแรง คล้ายเสียงข่มขู่คำรามด้วยความโกรธ
• زَفِيرًا หมายถึง เสียงหายใจแรง ๆ ออกจากอก เสียงคำรามก้องกังวานที่น่าสะพรึงกลัว

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสภาพอันน่าสะพรึงกลัวของนรกญะฮันนัมในวันกิยามะฮ์ เมื่อนรกนั้นมองเห็นบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ถูกนำตัวมาสู่มัน แม้พวกเขาจะยังอยู่ห่างไกลจากมันเพียงใดก็ตาม พวกเขาก็จะได้ยินเสียงอันน่ากลัวของนรก ซึ่งเป็นเสียงที่แสดงถึงความโกรธแค้นและความเกรี้ยวกราดอย่างรุนแรงของไฟนรกที่มีต่อพวกเขา พร้อมกับเสียงคำรามก้องกังวานที่ดังออกมาจากส่วนลึกของนรก ประหนึ่งว่ามันกำลังเดือดพล่านด้วยความโกรธที่รอคอยที่จะเผาผลาญพวกเขาอยู่

เสียงดังกล่าวนี้เป็นสัญญาณแรกของความหายนะที่พวกเขาจะต้องเผชิญ แม้ยังไม่ทันได้เข้าไปในนรก พวกเขาก็ได้รับความหวาดกลัวอย่างที่สุดแล้ว นี่คือการลงโทษที่เริ่มต้นตั้งแต่ก่อนที่จะเข้าไปในไฟนรกเสียอีก

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อบ่าวของพระองค์นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด พระองค์ทรงเตือนมนุษย์เกี่ยวกับความน่ากลัวของนรกในคัมภีร์อัลกุรอาน เพื่อให้พวกเขาหันกลับมาสู่ทางที่ถูกต้อง ก่อนที่พวกเขาจะได้เห็นมันด้วยตาของตนเองในวันกิยามะฮ์
2. การที่อัลลอฮ์ทรงพรรณนาถึงความน่ากลัวของนรกอย่างละเอียดนั้น เป็นการแสดงถึงความรักและความปรารถนาดีของพระองค์ที่มีต่อมนุษย์ ทรงต้องการให้พวกเขารอดพ้นจากการลงโทษอันแสนสาหัสนี้
3. การศรัทธาและการทำความดีในโลกนี้เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เราปลอดภัยจากเสียงอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้ ดังนั้นเราควรเร่งรีบในการทำความดีและหลีกเลี่ยงสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงห้าม
4. อายะฮ์นี้สอนให้เราตระหนักถึงความสำคัญของการชวนผู้อื่นให้เข้าสู่หนทางที่ถูกต้อง เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่ต้องประสบกับชะตากรรมอันเลวร้ายเช่นนี้