Surah Al-Furqan — Aya 60

Ma’anonin Kalmomin:

• Ar-Rahman: Sunan Allah Mai girma, wanda ke nufin Mai jinƙai na musamman da ya ƙunshi dukkan halittu.
• Nufuran: Nisantarwa da ƙiyayya da gudu daga gaskiya.

Fassarar Aya:

Idan aka ce wa waɗannan kafirai: "Ku yi sujjada ga Allah Mai jinƙai (Ar-Rahman) kuma ku bauta masa," sai su ce da mamaki da ƙaryatawa: "Mene ne Ar-Rahman? Ba mu san shi ba!" Suna nufin ba su san wannan sunan ba, domin mutanen Quraish ba su saba da shi ba a cikin sunayen Allah. Sai su ƙara cewa: "Shin za mu yi sujjada ga abin da kake umartar mu da shi, alhali ba mu san shi ba?" Wannan magana ta nuna girman kai da jahilcinsu. Kuma wannan kiran da ake yi musu na yin sujjada ga Ar-Rahman bai ƙara musu kome ba face nisantarwa da ƙiyayya da gudu daga imani.

Fa’idojin Aya:

1. Nuna cewa kafirai suna nuna ƙin yarda da sunayen Allah da ba su saba da su ba, don haka wajibi ne mu san sunayen Allah da kyau kuma mu amfana da su wajen ibada.
2. Aya tana nuna cewa shirka da jahilci suna sa mutum ya ƙi gaskiya, alhali gaskiya a bayyane take.
3. Ƙaunar Allah da jinƙansa (Ar-Rahman) suna buɗe zuciya ga imani, kuma sujjada ga Allah hanya ce ta kusantar da kai zuwa gare shi da samun jinƙansa.
4. A cikin aya akwai siginar cewa wa’azi na iya ƙara wa wasu mutane nisantarwa idan ba su da niyya ta gaskiya, amma kada mu yanke ƙauna daga wa’azin, domin Allah ne ke shiryar da wanda ya so.
5. Sujjada ga Allah na ɗaya daga cikin mafi girman ayyukan ibada, wanda ke nuna biyayya da ƙasƙantar da kai ga Allah, kuma yana da lada mai girma a duniya da lahira.