Sure Şuarâ — Ayet 118

Kelime Anlamları:

• Fetih (فَتْحًا): Burada "hüküm vermek, ayırt etmek, kesin karar" anlamındadır.
• Necât (نَجِّنِي): Kurtarmak, kurtuluşa erdirmek.

Tefsir:

Hz. Nûh (a.s.), kavminin ona karşı takındığı inatçı ve düşmanca tutum karşısında, onların hidayetinden artık ümidini kesmişti. Kavmi, ona iman edenleri alaya alıyor, tehdit ediyor ve zulmediyordu. İşte bu noktada Hz. Nûh, Rabbine yönelerek şöyle dua etti: "Rabbim! Benimle onlar arasında hükmünü ver. Bu kavim, Senin birliğini inkâr etmekte ve elçini yalanlamakta diretiyor. Artık onlarla benim aramda kesin bir hüküm ver; hak ile bâtılı ayır. Beni ve bana iman eden müminleri, onların şerrinden ve azabından kurtar."

Bu dua, bir peygamberin, kavminin inkârı karşısında Allah'a sığınmasının ve O'ndan yardım dilemesinin en güzel örneğidir. Hz. Nûh, kendi gücüyle değil, yalnızca Allah'ın kudretiyle bu zorlu durumdan çıkılabileceğini biliyordu. O, hem kendisinin hem de kendisiyle birlikte iman eden az sayıdaki müminin kurtuluşunu istiyordu. Bu, müminin her zaman Allah'a yönelmesi, O'ndan yardım dilemesi ve O'na güvenmesi gerektiğini gösterir.

Bu dua, aynı zamanda zalimlere karşı müminlerin sığınağının Allah olduğunu ve O'nun adaletinin mutlaka tecelli edeceğini müjdeler. Allah, kullarına zulmedenleri asla cezasız bırakmaz. Mümin, sabrettiğinde ve Allah'a sığındığında, mutlaka kurtuluşa erer. Bu ayet, her mümin için bir teselli ve güven kaynağıdır: Ne kadar zor şartlar altında olursak olalım, Allah'ın yardımı ve kurtuluşu her zaman yakındır. Yeter ki O'na samimiyetle yönelelim ve O'na güvenelim.