شعراء سۈرىسى — ئايەت 118

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• «فَافْتَحْ»: ئەسلىدە «ئېچىش» مەنىسىدە، بۇ يەردە «ھۆكۈم قىلىش، ئارىلىق ئېچىش» مەنىسىدە.
• «فَتْحًا»: «ھۆكۈم، ئارىلىق ئېچىش» دېگەن مەنىدە.
• «نَجِّنِي»: «مېنى قۇتقۇزغىن، مېنى ساقلىغىن» دېگەن مەنىدە.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

نۇھ ئەلەيھىسسالام قەۋمىنىڭ ئىنكارى ۋە ئىسرارىنى كۆرگەندە، ئاللاھ تائالاغا يۈزلىنىپ دۇئا قىلدى. ئۇ: «ئى پەرۋەردىگارىم! مېنىڭ بىلەن ئۇلارنىڭ ئارىسىدا ھۆكۈم قىلغىن، يەنى ئۇلارغا لايىق جازانى بەرگىن، چۈنكى ئۇلار سېنىڭ بىرلىكىڭنى ئىنكار قىلىپ، پەيغەمبەرلىكىڭنى يالغانغا چىقاردى. مېنى ۋە مەن بىلەن بىرگە بولغان مۇئمىنلەرنى كاپىرلارغا كېلىدىغان ئازابتىن قۇتقۇزغىن» دەپ ئىلتىجا قىلدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، زۇلۇم ۋە ئىنكار ئالدىدا پەيغەمبەرلەر ۋە مۇئمىنلەر ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىپ، ئۇنىڭدىن ھۆكۈم ۋە نۇسرەت تىلەيدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق زاماندا ھەق ئۈچۈن تىرىشچانلىق كۆرسەتكەن بەندىلىرىنى قۇتقۇزىدۇ، كاپىرلارنىڭ ئىسرارى بولسا ئۇلارنىڭ ھالاكىتىگە سەۋەب بولىدۇ. بۇ ئايەت مۇئمىنلەرگە ئۈمىد بېغىشلايدۇكى، ھەق يولىدا چىداملىق بولسا، ئاللاھنىڭ ياردىمى ۋە قۇتقۇزۇشى چوقۇم كېلىدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھقا يۆتكىلىپ، ئۇنىڭدىن ياردەم سوراشى ۋە ھەقنى قوغداش يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشى كېرەك.