சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 122

சொற்பொருள்:

• العَزِيزُ (அல்-அஸீஸ்): மிகைத்தவன், அனைவரையும் வென்று மேலோங்கியவன், தனது விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதில் எவரும் தடுக்க முடியாதவன்.
• الرَّحِيمُ (அர்-ரஹீம்): மிக்க கருணையுடையவன், தனது அடியார்கள் மீது அளவற்ற அன்பும் கருணையும் செலுத்துபவன்.

விளக்கம்:

நபியே! உமது இறைவன் நிச்சயமாக மிகைத்தவனாகவும், மிக்க கருணையுடையவனாகவும் இருக்கின்றான். அவன் தனக்கு மாறு செய்து, அவனுடைய கட்டளைகளை மீறி நடப்பவர்களைப் பழிவாங்குவதில் மிகைத்தவனாக இருக்கின்றான். எந்த வல்லமையுள்ளவராலும் அவனுடைய பழிவாங்கலைத் தடுக்க முடியாது. அதே சமயம், அவன் தன்னை நோக்கி திரும்பி, தவ்பா செய்து, நம்பிக்கை கொண்ட அடியார்கள் மீது மிக்க கருணை காட்டுபவனாக இருக்கின்றான். அவர்களுடைய தவறுகளை மன்னித்து, அவர்களுக்கு வெகுமதி அளிப்பதில் தாராளமாக இருக்கின்றான். இவ்வாறு, அவனுடைய வல்லமையும் கருணையும் ஒன்றிணைந்து, அவனுடைய அடியார்களுக்கு நன்மையையும் பாதுகாப்பையும் வழங்குகின்றன.

பயன்கள்:

• இறைவனின் வல்லமையை உணரும்போது, அவனுக்கு எதிராகச் செயல்பட பயந்து, அவனுடைய கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படிய நமக்கு உதவுகிறது.
• இறைவனின் கருணையை நினைவுகூரும்போது, நாம் செய்த தவறுகளுக்காக விரக்தியடையாமல், அவனிடம் மன்னிப்புக் கோரி திரும்புவதற்கான நம்பிக்கை நமக்கு ஏற்படுகிறது.
• இந்த இரு பண்புகளும் நம் வாழ்வில் சமநிலையை ஏற்படுத்துகின்றன: ஒருபுறம் இறைவனின் தண்டனைக்கு அஞ்சி நல்ல செயல்களைச் செய்யவும், மறுபுறம் அவனுடைய கருணையில் நம்பிக்கை வைத்து அவனை வணங்கவும் நம்மைத் தூண்டுகின்றன.
• இறைவன் வல்லமையுள்ளவனாக இருந்தும் கருணை காட்டுவதை அறியும்போது, நாமும் நம் சக்தி இருந்தும் மற்றவர்களிடம் கருணையுடன் நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்கிறோம்.