Surja Esh-Shu'ara — Ajet 122

Kuptimet e fjalëve:

• el-Azîz (العَزِيز): i Plotfuqishmi, i Pamposhturi, Ai që është ngadhënjyes mbi çdo gjë dhe i cili nuk ka të barabartë në fuqinë e Tij.
• er-Rahîm (الرَّحِيم): Mëshirëploti, Ai që mëshiron besimtarët me mëshirë të veçantë.

Tefsiri i ajetit:

O Pejgamber, Zoti yt është Ai që është i Plotfuqishëm dhe i Pamposhtur në hakmarrjen e Tij ndaj atyre që mohojnë dhe kundërshtojnë urdhrat e Tij. Ai është ngadhënjyes mbi armiqtë e Tij dhe askush nuk mund t'i shpëtojë dënimit të Tij. Në të njëjtën kohë, Ai është Mëshirëplotë ndaj robërve të Tij besimtarë, duke i mëshiruar ata, duke i ruajtur dhe duke u dhënë atyre sukses në këtë botë dhe në botën tjetër. Ky ajet vjen si përfundim i historisë së profetit Nuh, ku Zoti tregon se si i shpëtoi besimtarët dhe i shkatërroi mohuesit, duke theksuar se fuqia dhe mëshira e Tij janë të plota dhe të përsosura.

Përfitimet nga ky ajet:

• Njohja e dy cilësive të mëdha të Zotit: fuqia e Tij absolute dhe mëshira e Tij e gjerë, të cilat i japin besimtarit siguri dhe qetësi shpirtërore.
• Nxitje për t'u afruar te Zoti me pendim dhe bindje, sepse Ai është Mëshirëplotë që i fal robërit e Tij.
• Paralajmërim për ata që mohojnë dhe kundërshtojnë, se fuqia e Zotit është e pamposhtur dhe se dënimi i Tij është i sigurt për ata që e meritojnë.
• Forcimi i lidhjes së besimtarit me Zotin e tij, duke ditur se Ai është mbrojtësi dhe ndihmësi i tij në çdo situatë.