Surat Asy-Syu'ara — Ayat 122

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• العزيز (Al-'Aziz): Kang Maha Kuwasa, kang ora bisa dikalahake, lan kuwasa mbales marang wong kang mbangkang.
• الرحيم (Ar-Rahim): Kang Maha Asih, kang paring welas asih marang para kawulane, utamane wong-wong mukmin.
• وَإِنَّ (Wa inna): Lan satemene.
• رَبَّكَ (Rabbaka): Pangeranmu.

1. Tafsir Ayat:

Allah SWT ngandhakake yen Pangeranmu, yaiku Allah, iku pancen Maha Kuwasa lan Maha Asih. Al-'Aziz tegese Allah iku kuwasa banget, ora ana kang bisa ngalahake Panjenengane, lan Panjenengane bisa mbales marang wong-wong kang kafir lan mbangkang marang dhawuhe. Dene Ar-Rahim tegese Allah iku Maha Asih marang para kawulane, mligine wong-wong mukmin kang percaya lan manut marang Panjenengane. Allah uga paring welas asih marang wong kang gelem mertobat saka kekafirane. Dadi, ayat iki ngelingake yen Allah iku loro sipate: kuwasa kanggo mbales wong kang salah, lan asih kanggo wong kang gelem bali marang dalan kang bener.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Kita dadi ngerti yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Asih, mula kita ora perlu wedi marang sapa wae kajaba marang Allah.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah mertobat lan bali marang Allah, amarga Panjenengane tansah paring pangapura lan welas asih marang wong kang gelem mertobat.
• Kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ing njero Al-Qur'an akeh pangeling-eling bab sifat-sifat Allah kang gawe tentrem ati.
• Kita kudu tansah ngarep-arep marang rahmate Allah, lan ora putus asa saka sih-kasihane, amarga Allah iku Ar-Rahim marang para mukmin.