Аш-Шуара сүрәсе — Аять 129

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَصَانِعَ — биек урыннарда төзелгән ныклы биналар, касрлар, сарайлар яки су үткәргеч корылмалар.
• لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ — “бәлки, сез мәңге калырсыз” ягъни, үзегезне дөньяда мәңге яшәүче кебек тотасыз.

Аять тәфсире:

Сез, әй Худ кавеме, югары урыннарда нык итеп төзелгән биналар, касрлар һәм сарайлар төзисез, әллә үзегезне бу дөньяда мәңге калучылардан саныйсызмы? Сез бу корылмаларны төзү белән үзегезнең әҗәлдән котылачагыгызны уйлыйсыз, ләкин бу — буш хыял. Сезнең бу эшләрегез дөньяда мәңге калу өметеннән генә түгел, ә бәлки кешеләрне куркыту һәм үзегезне зурлау өчен дә эшләнә. Бу — файдасыз тырышлык, чөнки үлем һәркемгә киләчәк, һәм бу дөньядагы барлык төзелешләр дә, биналар да бетүгә дучар ителәчәк.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Дөньядагы матди байлыкларга, биналарга һәм төзелешләргә ышанып, мәңге калу хыялы белән яшәү — буш вакыт уздыру. Кеше үзенең фани икәнен һәрчак истә тотарга тиеш.
2. Мөселман кешесе үз көчен һәм малын мәңгелек файда китерә торган эшләргә — изге гамәлләргә, гыйлем алуга, ярдәм итүгә сарыф итәргә тиеш.
3. Дөньядагы һәр нәрсә вакытлыча, ә чын мәңгелек тормыш — ахирәттә. Шуңа күрә кеше ахирәт өчен эшләргә, Аллаһыга гыйбадәт кылырга һәм Аның рәхмәтенә ирешергә тырышырга тиеш.