سورت شعراء — آیت 128

د کلمو معناګانې:

• رِيعٍ: لوړ ځای، غونډۍ یا هغه ځای چې له لرې څخه ښکاري.
• آيَةً: نښه، علامه، لوړه ودانۍ چې د لارې نښه وي.
• تَعْبَثُونَ: عبث کول، بې فایدې کار کول، له خلکو مسخره کول.

د آیت تفسیر:

ایا تاسو په هر لوړ ځای کې یوه لوړه ودانۍ جوړوئ چې د لارو نښه وي، او له هغې ځایه پر تېرېدونکو خلکو مسخره کوئ؟ دا کار بېخي عبث او بې فایدې دی، ځکه چې نه د دین په برخه کې ګټه لري او نه د دنیا په چارو کې. تاسو دا ودانۍ یوازې د تفریح او خلکو د سپکاوي لپاره جوړوئ، نه د اوسېدو لپاره او نه د کومې ګټې لپاره. دا کار ستاسو د ظلم او تکبر نښه ده، ځکه چې تاسو خپل وخت او مال په بې ځایه کارونو مصرف کوئ او پر خلکو باندې مسخره کوئ.

فايدې او سبقونه:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې مسلمان باید خپل وخت او مال په بې فایدې کارونو مصرف نه کړي، بلکې په هغو کارونو یې ولګوي چې د دنیا او آخرت په برخه کې ګټه ولري.
• پر خلکو مسخره کول او سپکاوی کول د اسلام له اخلاقو لرې کار دی؛ مسلمان باید له نورو سره په مهربانۍ او درناوي چلند وکړي.
• دا آیت مونږ ته یادونه کوي چې دنیا لنډه ده او مونږ باید د آخرت لپاره کار وکړو، نه دا چې په عبث کارونو کې خپل ژوند ضایع کړو.
• د حضرت شعیب علیه السلام دا خبره د هغه قوم لپاره وه چې له حق څخه یې مخ اړولی و؛ دا مونږ ته درس ورکوي چې د حق خبره باید په ښکاره توګه ووایو، که څه هم خلک یې خوښه نه کړي.